دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩١ - ٥/ ١٣ امداد غيبى در راه جحفه

خيابان‌هاى شلوغ، امروز خلوت است، تعجّب كردم. در همين فكر بودم كه ناگاه ديدم فردى از روبه رو مى آيد، نعلين مردانه‌اى در پا و نقابى بر چهره داشت. به محض اين كه خواستم سؤالى بكنم، مثل كسى كه برق او را گرفته باشد، خشكم زد.

در مقابلم ايستاد و هيچ حركتى نتوانستم بكنم. نقاب را تا بالاى ابرو بالا زد و وقتى چشمم به آن صورت زيبا افتاد، مكرر گفتم: ماشاءَ اللَّه، لا حَولَ وَلا قُوَّةَ الّا بِاللَّه.

اين جمله را چند بار تكرار كردم و مبهوت جمال ايشان شدم. سپس نقاب را انداخت و من دوباره غوغاى جمعيت را ديدم.

يكى از منسوبين ما از ايشان پرسيد: چه درخواستى از خدا كرده بودى كه اين ماجرا برايت رخ داد؟

گفت: وقتى چشمم به كعبه افتاد، بى اختيار اين جمله بر زبانم جارى شد كه‌ «اللّهُمَّ أَرِنِى الطَّلعَةَ الرَّشيدَةَ، والغُرَّةَ الحَميدة ...».

آنگاه افزود: خيلى غصه خوردم كه اى كاش غير از «رؤيت»، «تكلّم» را هم خواسته بودم؛ چون در مرتبه اوّل كه چشم انسان به خانه كعبه مى‌افتد، هر آرزويى كه داشته باشد، اجابت مى‌شود.[١]

٥/ ١٣: امداد غيبى در راه جُحفه‌

آية اللَّه سيّد جواد علم الهدى،[٢] در مكه، در جلسه‌اى فرمودند:

[١]. معروف است كه در اوّلين تشرف به حج، وقتى كه چشم به خانه كعبه مى‌افتد، هر چه انسان از خداوند متعال بخواهد به او عنايت مى‌كند، اما سندى براى اين معنا يافت نشده است، البته در روايتى آمده كه يكى از مواطن اجابت دعا هنگام ديدن كعبه است( ر. ك: نهج الدعاء: ج ١ ص ٣٥٥ ح ٥٨٠).

[٢]. حاج سيّد جواد علم الهدى، در سال ١٣٠٩ ش در مشهد به دنيا آمد. وى دروس مقدّمات و عالى خود را در مشهد و قم فرا گرفت. در كنار درس و بحث به تدريس دروى حوزوى نيز اشتغال داشت و به نمايندگى حضرت آية اللَّه گلپايگانى براى تبليغ به كشورهاى بسيارى از جمله: انگليس، سوريه، لبنان، فلسطين، عمان و مصر سفر كرد. شفاعت، صهيونيسم بين الملل و انقلاب اسلامى، فلسفه حج و علوم قرآن از آثار اويند.