دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٠ - ٥/ ١٧ امداد غيبى در بازگشت از جمرات

همه فهميدند او مشمول عنايات خاصّ حضرت بقية اللَّه شده است و احترام خاصّى در بين كاروان پيدا كرد.

يكى از نزديكانش مى‌گفت: از خصوصيات اين مرد، آن است كه نمى‌داند گناه چيست. تا به حال، خلاف و گناهى از او ديده نشده و با همه بى حواسى كه دارد، اذان را كه مى‌شنود، براى نماز به مسجد مى‌رود و گاهى در مسجد، تنها كسى است كه نماز اوّل وقت مى‌گزارد.

او اكنون زنده است و در روستاى گرو در منطقه راتكانِ مشهد به سر مى‌برد. تمام زائران كاروان تا آخر سفر، حال خوشى داشتند و توسلشان به ولى عصر (عج) زياد بود. يقين كردم كسى كه او را به چادرها راهنمايى نموده، يا شخص بقية اللَّه (عج) بوده و يا از اعوان و ياران آن حضرت.

«اللَّهُمَّ أَرِنِى الطَّلعَةَ الرَّشيدَةَ وَ الغُرَّةَ الحميدة».

٥/ ١٧: امداد غيبى در بازگشت از جمرات‌

يكى از دوستان‌[١] نقل كرد: مرحوم ابوى ما از اصحاب خاصّ مرحوم آية اللَّه ارباب‌[٢]

بودند. آنان پنج- شش نفر بودند كه با مرحوم ارباب، مادام العمر انس داشتند.

در سال ١٣٦٠ ش به حج مشرّف شده بود. روز يازدهم به هنگام رمى جمرات‌

[١]. اين ماجرا را فردى مورد وثوق در سفر حج به درخواست اين جانب نقل كرد.

[٢]. حاج آقا رحيم ارباب، از اساتيد اخلاق حوزه علميّه اصفهان، در ١٢٩٧ ق در« چرمهين» اصفهان به دنيا آمد. در همان شهر نزد علماى بزرگى چون: حاج ميرزا بديع درب امامى، سيّد محمّدباقر درچه‌اى، آقا سيّد ابو القاسم دهكردى، حكيم جهانگير خان قشقايى و آخوند كاشى، كسب علم نمود و به مقام اجتهاد رسيد. وى مراتب سير و سلوك را نزد جهانگيرخان و آخوند كاشى گذراند. او شاگرد خاصّ آخوند كاشى و مدّت بيست سال متوالى در خدمت وى بود. مرحوم ارباب، سال‌ها به تدريس فقه و اصول پرداخت و در سال ١٣٩٦ ق در روز عيد غدير، دار فانى را وداع گفت. مزار ايشان در تخت فولاد است( دانشمندان و بزرگان اصفهان: ج ٤ ص ١٠٦١ چاپ دوم).