٧٨٨. اسماعيل بن على نوبختى‌[١] مى‌گويد كه: بر امام عسكرى عليه السلام در بيمارىِ منجر به وفاتش، وارد شدم. نزد او بودم كه به خدمت‌گزارش عقيد[٢]- كه خادمى سياه‌پوست و نوبى و پيش از او خدمت‌گزار امام هادى عليه السلام و بزرگ كننده امام حسن عليه السلام بود- فرمود: «اى عقيد! جوشانده كُندُر برايم درست كن»، و او برايش جوشاند و صقيل، همسر ايشان و مادر امام زمان عليه السلام، آن را برايش آورد.

هنگامى كه كاسه در دستانش قرار گرفت و خواست آن را بنوشد، دستش شروع به لرزيدن كرد تا آن جا كه كاسه به دندان‌هاى امام عليه السلام مى‌خورد. امام حسن عليه السلام آن را وا نهاد و به عقيد فرمود: «داخل اتاق برو، كودكى را در سجده خواهى ديد. او را نزد من بياور».

عقيد گفت: داخل شدم و به جستجو پرداختم كه ديدم كودكى در سجده، انگشت اشاره‌اش را به سوى آسمان، بالا برده است. بر او سلام دادم و او نمازش را كوتاه كرد. گفتم: سَرورم به شما امر مى‌كند كه به سمت او بيرون آيى. در اين حال، مادرش صقيل آمد و دست او را گرفت و نزد پدرش امام حسن عليه السلام بُرد.

هنگامى كه كودك جلوى امام عليه السلام ايستاد، سلام كرد. او رنگش به سان مرواريد، موهايش موجدار و دندان‌هايش گشاده بود. هنگامى كه امام عسكرى عليه السلام او را ديد،

[١]. ابوسهل اسماعيل بن على بن اسحاق بن نوبخت، شيخ متكلّمان شيعه و غير شيعه به شمار مى‌آمد. او ازموقعيتى اجتماعى و دينى برخوردار بود و در حدّ وزيران، نقش ايفا مى‌كرد. كتاب‌هاى فراوانى تأليف كرده و حجّت عليه السلام را ديده است( الفهرست: ص ٤٩ ش ٣٦، رجال النجاشى: ج ١ ص ١٢١ ش ٦٨، مستدركات علم رجال الحديث: ج ١ ص ٦٥٥ ش ٣٨٠/ ٢٠٢١).

[٢]. عقيد خادم، سياه‌پوست و از اهالى نوبه( افريقا) و خادم امام هادى عليه السلام بود و با امام عسكرى عليه السلام بزرگ شد وهنگام درگذشت ايشان حضور داشت و از ايشان روايت نقل كرده است. ابو الاديان، و حاجز وشّاء و ديگران، ولادت امام مهدى عليه السلام را از وى نقل كرده‌اند( ر. ك: ج ٢ ص ٣١٩ ح ٤٠١، الغيبة، طوسى: ص ٢٧٢ ح ٢٣٧، مستدركات علم رجال الحديث: ج ٥ ص ٢٥٢ ش ٩٤٥١).