دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩ - ٢/ ٢ ابراهيم بن عبده نيشابورى و خادم او

فصل دوم: ديدار كنندگان امام در دوران غيبت صغرا

٢/ ١: ابراهيم بن ادريس‌

٧٧٦. ابراهيم بن ادريس‌[١] مى‌گويد: امام عليه السلام را پس از درگذشت امام عسكرى عليه السلام ديدم كه جوانى بالغ و رشيد شده بود و دست و سرش را بوسيدم.[٢]

٢/ ٢: ابراهيم بن عبده نيشابورى و خادم او

٧٧٧. شيخ مفيد[٣] با سندش از زنى صالح- كه خادم ابراهيم بن عبده‌

[١]. ابراهيم بن ادريس قمى، از ياران امام هادى عليه السلام و از راويان قمى است كه از سوى رجال‌شناسان شيعه و اهل‌سنّت، به راستى و درستى توصيف شده است( ر. ك: رجال الطوسى: ص ٣٨٣ ش ٥٦٣٨، رجال البرقى: ص ٥٩، قاموس الرجال: ج ١ ص ١٥٢ ش ٥٥).

[٢]. الكافى: ج ١ ص ٣٣١ ح ٨، الغيبة، طوسى: ٢٦٨ ح ٢٣٢، الإرشاد: ج ٢ ص ٣٥٣، إعلام الورى: ج ٢ ص ٢٢٠، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٢٤٠.

[٣]. شيخ مفيد، محمّد بن محمّد بن نعمان با كنيه ابو عبد اللَّه و مشهور به« ابن معلّم»، از بزرگ‌ترين متكلّمان اماميه‌و در روزگار خود مرجع و بزرگ اماميه بوده است. نجاشى در توصيف او گفته است: بزرگ و استاد ماست. خدا از او راضى باشد. فضلش در فقه، كلام، روايت، مورد اطمينان بودن و دانش، مشهورتر از آن است كه به وصف آيد. او نزديك به دويست كتاب بزرگ و كوچك دارد و فهرست كتاب‌هاى او معروف است. ولادت او در سال ٣٣٦ يا ٣٣٨ ق و وفات او در سال ٤١٣ ق بوده است( رجال النجاشى: ج ٢ ص ٣٢٧ ش ١٠٦٨، الفهرست، طوسى: ص ٢٣٨ ش ٧١١، خلاصة الأقوال: ص ١٤٧ ش ٤٥).