دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٤ - ٢/ ٢٦ و اين افراد
مولاى امام ابو الحسن (ثالث)،[١] احمد و محمّد فرزندان حسن،[٢] اسحاق كاتب از بنى نوبخت،[٣] صاحب النّواء[٤] و صاحب كيسه مُهر خورده، و از همدان:
محمّد بن كِشمِرد،[٥] جعفر بن حمدان[٦] و محمّد بن هارون بن عمران،[٧] و از دينور: حسن بن هارون، احمد بن اخيّه[٨] و ابو الحسن،[٩] و از اصفهان:
ابن باذشاله،[١٠] و از صيمره:[١١] زيدان، و از قم: حسن بن نضر،[١٢] محمّد بن
[١]. مسرور طبّاخ بغدادى، مولاى امام هادى عليه السلام، از كسانى است كه از معجزه صاحب الزمان عليه السلام اطّلاع پيدا كردهو امام را ديده و طبق نقل الخرائج، مورد عنايت امام قرار گرفته است، آن جا كه امام عليه السلام كيسه دوازده دينارى را براى تحويل به وى فرستاد( ر. ك: الخرائج و الجرائح: ج ٢ ص ٦٩٧ ح ١٢، مستدركات علم رجال الحديث: ج ٧ ص ٤٠٢ ش ١٤٨٦٠، معجم رجال الحديث: ج ١٩ ص ١٤٥ ش ١٢٢٩).
[٢]. در إعلام الورى، فرزندان ابو الحسن آمده است.
[٣]. ظاهراً وى همان اسحاق بن اسماعيل بن نوبخت كاتب بغدادى است كه برقى و طوسى، او را از اصحاب امامهادى عليه السلام شمردهاند( ر. ك: الأنساب، سمعانى: ج ٥ ص ٥٢٩، رجال الطوسى: ص ٣٨٤ ش ٥٦٤٩، رجال البرقى: ص ٦٠، مستدركات علم رجال الحديث: ج ١ ص ٥٥٠ ش ٢٠٠١).
[٤]. در منتخب الأنوار و كشف الغمّة،« صاحب الفرّا» و در إعلام الورى،« صاحب الفداء» آمده است.
[٥]. در منتخب الأنوار،« كسمرد» آمده است( ر. ك: ج ٤ ص ٣٣٦ پانوشت ح ٧٠٣).
[٦]. ر. ك: ج ٤ ص ٢١٩ پانوشت ح ٦٩٢.
[٧]. در نقل كشف الغمّة نيامده است( ر. ك: ج ٤ ص ٣٤٠ پانوشت ح ٧٠٨).
[٨]. در برخى منابع، به جاى عبارت« أحمد بن أخيه»،« أحمد و أخوه» و« أحمد أخوه»« أحمد و أخوه أبوالحسن» آمده است. در أعيان الشيعة( ج ٣ ص ٢٠٠)، احمد بن هارون دينورى آمده و اين احتمال وجود دارد كه منظور، محمّد بن هارون دينورى باشد كه كفاية الأثر( ص ١٧٥) از وى حديث بر نص از ائمّه را نقل مىكند( ر. ك: مستدركات علم رجال الحديث: ج ٧ ص ٣٥٦ ش ١٤٦٣٧).
[٩]. شهيد ثانى در تعليقه خود بر كتاب خلاصة الأقوال از دو نسخه صحيح رجال النجاشى و رجال ابن داوود آورده كه اسم ابو الحسن دينورى، زكار ابو الحسن دينورى است؛ ولى نسخه موجود از اين دو كتاب،« زكار بن حسن دينورى» آمده است و: نجاشى گفته: شيخ من أصحابنا، ثقة، له كتاب الفضائل( رجال النجاشى: ج ١ ص ٣٩٨ ش ٤٦٢، رجال ابن داوود: ص ٩٧ ش ٦٣٤؛ رسائل الشهيد الثانى، حاشيه خلاصة الأقوال: ص ٩٨ ش ١٧٣، معجم رجال الحديث: ج ٨ ص ٢٧٧ ش ٤٦٨٥، الموسوعة الرجاليّة: ج ٦ ص ٤٦٤).
[١٠]. در منتخب الأنوار،« ابن بادساكنه» و در إعلام الورى،« ابن بادشايجه» و در بحار الأنوار« ابن باداشاكه» آمدهاست( ر. ك: ج ٤ ص ٣٩٢ پانوشت ح ٧٣٣).
[١١]. ناحيهاى در بصره است.
[١٢]. در برخى نقلها،« نصر» آمده است( ر. ك: ج ٤ ص ٣٦٤ پانوشت ح ٧١٦).