٨١٥. محمّد بن جرير طبرى‌، از ابو الحسين محمّد بن هارون بن موسى تلّعُكبرى‌[١] چنين روايت مى‌كند:[٢] ابو الحسين بن ابى بغل كاتب‌[٣] برايم گفت كه كارى را از ابو منصور بن صالحان‌[٤] بر عهده گرفته بودم و ماجرايى ميان من و او موجب پنهان شدن من از او شده بود و او در طلب من بود و مرا ترسانده بود و من پنهان و بيمناك مانده بودم.

سپس شب جمعه به قصد مقبره‌هاى قريش (كاظمين) بيرون آمدم و در آن شب كه باد و باران مى‌آمد، آن جا را براى سپرى كردن شب به دعا و درخواست برگزيدم و از ابن جعفر، متولّى آن جا، خواستم كه درها [ى مقبره امام كاظم عليه السلام و امام جواد عليه السلام‌] را ببندد و بكوشد كه آن جا را خلوت كند تا هر دعا و درخواستى را كه داشتم، در خلوت، از خدا بخواهم و از ورود كسى كه از او ايمن نباشم و از ديدارش بترسم، در امان بمانم. او چنين كرد و درها را قفل كرد و شب به نيمه رسيد و چنان باد و بارانى آمد كه مردم را از آمدن به آن جا باز داشت و من ماندم و به دعا و زيارت‌

[١]. محمّد بن هارون بن موسى تَلّعُكبرى( زنده به سال ٤١٠ ق)، ساكن بغداد بوده است. نجاشى مى‌گويد: با وى‌در منزل پدرش هارون بن موسى حاضر مى‌شديم و مردم كتاب‌هاى حديث را بر وى قرائت مى‌كردند( رجال النجاشى: ج ٢ ص ٤٠٧ ش ١١٨٥، رجال الطوسى: ص ٤٤٩ ش ٦٣٨٦، أمل الآمل: ج ٢ ص ٣٥١ ش ١٠٨٧. نيز، ر. ك: منتخب الأثر: ص ٤١٨).

[٢]. احتمال اين كه اين رويداد در دوران غيبت صغرا يا اوايل غيبت كبرا اتّفاق افتاده باشد، وجود دارد.

[٣]. ابو الحسين محمّد بن يحيى بن ابى بغل كاتب، از دبيران و كاتبان در زمان مقتدر عبّاسى و از وزراى وى بوده و ولايت اصفهان را داشته است. او را به عنوان شاعر هم مى‌شناسند و ديوانى نيز براى وى گزارش كرده‌اند. تاريخ وفات او از ٢٩٩ تا ٣١٣ ق گفته شده است. نام او را محمّد بن احمد بن يحيى نقل نموده‌اند( ر. ك: الوافى بالوفيات: ج ٢ ص ٣٦ ش ٣٣٠، ذكر أخبار أصبهان: ج ١ ص ١٨، تاريخ الطبرى: ج ١١ ص ٤٢، معجم المؤلّفين: ج ١٢ ص ١٠٠، مستدركات علم رجال الحديث: ج ٨ ص ٣٦٣ ش ١٦٨٠٩).

[٤]. ظاهراً ابو منصور محمّد بن حسن بن صالحان، وزير مشرف الدوله ابى الفوارس بن عضد الدوله بوده كه در ٧٦ سالگى در سال ٤١٦ ق، وفات يافته است( ر. ك: الكامل فى التاريخ: ج ٦ ص ٢٠، المنتظم: ج ١٥ ص ١٧٣، البداية و النهاية: ج ١٢ ص ١٩).