دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٣ - ٤/ ١٧ شيخ على يزدى

ايشان با حالت ناراحتى از وجود مزاحم و عدم تناسب نقل پيچ و خم‌هاى علمى براى يك عرب عادى، مى‌گويد: در باره فلان مسئله فكر مى‌كنم.

ايشان مى‌فرمايد: «آيا چنين فكر نمى‌كنى و چنان اشكال نمى‌كنى و پس از آن چنين جواب نمى‌دهى؟» و همه پيچ و خم‌ها را اشاره مى‌فرمايد تا مى‌رسد به همان مشكلى كه سيّد محترم در آن مانده بوده است. مى‌فرمايد: «عيب آن چنين است» و يا اين كه «منشأ اشكال اين است».

فورى، مسئله حل مى‌شود و آن شخص، ناپديد مى‌گردد. اين شخص محترم، يا خود وجود محترم ولىّ اللَّه اعظم بوده است، يا يكى از اصحاب و ياران آن بزرگوار.[١]

٤/ ١٧: شيخ على يزدى‌

٨٨٩. شيخ على يزدى حائرى‌[٢] مى‌گويد: از جمله كسانى كه توفيق تشرّف داشتند، اين نگارنده است كه در سفرم از اقامتگاهم كربلا به سوى نجف در سال ١٣٠٥ ق اتّفاق افتاد. در بهار اين سال، جمع كثيرى، از كربلا به قصد زيارت خارج شدند.

عمويمان، مرد باتقواى صالح، حاج عبد الحسين نيز با ما بود. ما آمديم تا به نزديكى سدّ بيرون شهر، نزديك به مركز سليمانيّه رسيديم كه ناگهان هوا دگرگون شد و

[١]. سرّ دلبران: ص ٩١، عنايات حضرت مهدى موعود به علماء و مراجع تقليد: ص ٩٥. نيز، ر. ك: روزنه‌هايى از عالم غيب.

[٢]. شيخ على يزدى حائرى بارجينى( م ١٣٣٣ ق): در روستاى بارجين ميبد از توابع يزد به دنيا آمد. تحصيلات‌خود را از كودكى نزد پدر در زادگاه خود و سپس در شهر ميبد آغاز كرد و در ادامه براى تكميل تحصيلات علوم دينى ره‌سپار حوزه‌هاى علميّه كربلا و نجف شد. وى در كربلا علاوه بر تحصيل و پژوهش، به تدريس نيز پرداخت. إلزام الناصب فى إثبات الحجّة الغائب- عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف- از اوست. وى در ٦٥ سالگى در گذشت و در صحن عبّاس عليه السلام دفن شد( ر. ك: إلزام الناصب: مقدّمه، الذريعة: ج ١ ص ٤٨٩ ش ٢٤٢١ و ص ٢٨٩ ش ١١٦٩).