دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤١ - ٤/ ١٥ شمارى از مراجع تقليد

بزرگوارانه‌اش به من رو كرد و لبخندزنان ايستاد و فرمود: «تو پس از سلام بر حسن عسكرى عليه السلام چه مى‌گويى؟».

گفتم: مى‌گويم: سلام بر تو، اى حجّت خدا، اى صاحب الزمان!

پس از آن، داخل روضه شريف شد و كنار قبر امام كاظم عليه السلام به گونه‌اى ايستاد كه قبله پشت سرش بود.

كنار او ايستادم و گفتم: اى سَرور ما! زيارت كن تا همراهت زيارت كنيم.

او زيارت معروف «امين اللَّه» را خواند و من هم پيروى كردم. سپس امام جواد عليه السلام را زيارت كرد و به زير گنبد دوم (گنبد امام جواد عليه السلام) رفت و به نماز ايستاد و من نيز كمى عقب‌تر، در كنار او، به نماز ايستادم. در نماز در خاطرم گذشت كه از او بخواهم آن شب را با من سپرى كند تا به مهمانى و خدمتش تشرّف بيابم. چشمم را به بالا متوجّه كردم، اثرى از او نبود. نمازم را زود به پايان بردم و برخاستم و به چهره يك‌يك نمازگزاران و زائران نگريستم. هيچ اثرى نديدم. از خواب غفلت بيدار شدم و از غفلتم پشيمان شدم كه اين همه كرامت و نشانه ديدم و اين همه خبر به من داد، با آن كه فقط خود مى‌دانستم؛ امّا من متوجّه نشدم، و باز به ياد آوردم كه راه بغداد به كاظمين، به اين سبزى و خرّمى نيست و ديگر كرامت‌ها. يقين كردم كه او امام دوازدهم، مهدى عليه السلام است.

محدّث نورى مى‌گويد كه: از محمّد بن حيدر كاظمى [نويسنده اين حكايت‌] خواستم كه نام او را برايم بنويسد. كس ديگرى غير از او نيز برايم گفت كه نام اين تاجر، حاج على بغدادى بوده كه بيشتر در مكّه و جدّه و مناطق اطراف آن و از طريق نامه‌نگارى، تجارت مى‌كرده است. برخى از روحانيان باتقواى ساكن كاظمين نيز برايم گفتند كه او مردى صالح، متديّن و پارسا بوده و بر اداى خمس و حقوق مالى، مواظبت داشته و اكنون مردى پا به سن گذاشته است. خداوند، عاقبت به خيرش كند![١]

[١]. جنّة المأوى( چاپ شده در بحار الأنوار): ج ٥٣ ص ٣١٢ ح ٥٩، مفاتيح الجنان: در زيارت كاظمين( حكايت حاجى على بغدادى).