دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٢ - ٢/ ٢٦ و اين افراد

آمد و چند قدم با من راه آمد و به سايه‌ها و درختان و مناره مسجد مى‌نگريستم.

گفت: آيا اين شهر را مى‌شناسى؟ گفتم: نزديك شهرما [همدان‌] شهرى به نام اسدآباد است كه شبيه آن است. گفت: اين اسدآباد است، برو كه در راهى. من توجّه كردم، او را نديدم و به اسدآباد وارد شدم، و در كيسه، چهل يا پنجاه دينار بود. وارد همدان شدم و خانواده‌ام را گرد آوردم و آنان را به آنچه خداوند عز و جل برايم ميسّر كرده بود، خبر دادم و تا آن هنگام كه آن دينارها با ما بود، در خير و نيكى بوديم.[١]

٢/ ٢٦: و اين افراد

٨١٠. محمّد بن ابى عبد اللَّه كوفى‌،[٢] شمارى از كسانى را كه بر معجزه‌هاى امام زمان عليه السلام آگاه بوده‌اند و او آنها را ديده، چنين بر شمرده است: از وكيلان قائم عليه السلام در بغداد، عَمرى و فرزندش و حاجز[٣] و بلالى‌[٤] را ديده و از كوفه: عاصمى،[٥] و از اهالى اهواز: محمّد بن ابراهيم بن مهزيار،[٦] و از اهل قم: احمد بن اسحاق،[٧] و از اهل همدان: محمّد بن صالح،[٨]

[١]. كمال الدين: ص ٤٥٣ ح ٢٠، الثاقب فى المناقب: ص ٦٠٥ ح ٥٥٣، السلطان المفرِّج عن أهل الإيمان: ص ٦٢ ح ١٢.

[٢]. در سند كمال الدين آمده است:« ابو على اسدى، از پدرش، از محمّد بن ابى عبد اللَّه كوفى» كه ظاهراً صحيح‌آن،« از پدرش محمّد بن ابى عبد اللَّه كوفى» است. وى همان محمّد بن جعفر اسدى است( ر. ك: ج ٤ ص ١٧٣ پانوشت ح ٦٨٠، إعلام الورى‌، ج ٢ ص ٢٧٣، معجم رجال الحديث: ج ٢٢ ص ٢٦٥ ش ١٤٥٨٧).

[٣]. ر. ك: ج ٤ ص ١٦٧ پانوشت ح ٦٧٨.

[٤]. ظاهراً وى ابو الحسن على بن بلال بغدادى يا محمد بن على بن بلال است( ر. ك: ص ٤٤ ح ٧٧٢).

[٥]. ر. ك: ج ٤ ص ١٦٧ پانوشت ح ٦٧٩.

[٦]. ر. ك: ج ٤ ص ١٦٥ پانوشت ح ٦٧٦.

[٧]. ر. ك: ج ٣ ص ١٤٩ پانوشت ح ٥٣٥.

[٨]. وى محمّد بن صالح بن محمّد همدانى است( ر. ك: ج ٤ ص ٤٣٣ پانوشت ح ٧٥١ و ج ٤ ص ٢٦١« بخش چهارم/ نهاد وكالت در عصر امامان اهل بيت عليهم السلام).