دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٧ - ٥/ ١ تشرف آية الله بهاء الدينى

فصل پنجم: خاطراتى از نگارنده‌[١]

٥/ ١: تشرّف آية اللَّه بهاء الدينى‌

اوايل سال ١٣٧١ شمسى شنيدم آية اللَّه بهاء الدينى‌[٢] بيمار است. ضمناً خبرهايى داشتم مبنى بر تشرّف ايشان خدمت امام عصر- ارواحنا فداه-. موضوع را با مرحوم آية اللَّه مشكينى مطرح كردم. قرار شد همراه ايشان به عيادت آية اللَّه بهاءالدينى برويم تا ضمن احوال پرسى اين خبر را نيز از خودشان سؤال كنيم.

شب جمعه بيست و هفتم فروردين ماه ١٣٧١ ش (دوازدهم شوال ١٤١٢ ق) خدمت ايشان رسيديم. پس از سلام و احوال پرسى، و پيش از آن كه سؤالى را درباره تشرّف ايشان مطرح كنيم، فرمود:

چند شب قبل، آقا امام زمان (عج) از همين در (اشاره به سمت چپ اتاقى كه در

[١]. مقصود، سر مؤلّف اين دانش‌نامه( محمّد محمّدى رى‌شهرى) است.

[٢]. آية اللَّه سيّد رضا بهاءالدينى در ١٢٨٧ ش، در قم به دنيا آمد. وى از اوان كودكى به تحصيل علوم دينى‌پرداخت و در نوجوانى در درس آية اللَّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى شركت كرد. به نقل خود وى، اجازه اجتهادش در شانزده سالگى توسط سيّد محمّدتقى خوانسارى صادر گرديد. استادان اخلاق او آية اللَّه ابو القاسم قمى و شيخ على صفايى بودند. ايشان سال‌هاى بسيارى به تدريس فقه و اصول پرداخت و سال‌ها با برپايى درس اخلاق، به تربيت نفوس پرداخت. سرانجام در بيست و هشتم تيرماه سال ١٣٧٦ ش، در شهر قم در گذشت و در حرم فاطمه معصومه عليها السلام به خاك سپرده شد.