دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١١ - ٣/ ٥ فضيلت چنگ زدن به ولايت اهل بيت در روزگار غيبت

نيافتيد، ردّش كنيد و اگر تشخيص آن برايتان ميسّر نشد، همان جا بِايستيد و آن را به ما باز گردانيد تا آنچه را كه در باره آن براى ما شرح داده‌اند، برايتان شرح دهيم و چون آن گونه باشيد كه به شما سفارش كرديم و به‌گونه‌اى ديگر نشويد، هر كدام از شما كه قبل از خروج و قيام قائم ما بميرد، شهيد است و هر يك از شما كه قائم ما را درك كند و در ركاب او كشته شود، پاداش دو شهيد را دارد و هر كس، يكى از دشمنان ما را بكشد، پاداش بيست شهيد را دارد».[١]

١٠٠٣. الأمالى‌، مفيد- با سندش به نقل از كميل بن زياد نخعى-: همراه امير مؤمنان عليه السلام در مسجد كوفه بودم و نماز عشا را خوانده بوديم كه دستم را گرفت و از مسجد بيرون آمديم. امام عليه السلام رفت تا به پشت كوفه رسيد، بى آن كه كلمه‌اى با من سخن بگويد و چون به صحرا رسيد، نفسى كشيد و سپس فرمود: «... خدايا! چنين است كه زمين از بر پا دارنده حجّت، خالى نمى‌ماند، آشكار و نمايان و يا پوشيده و نهان، تا حجّت‌ها و دليل‌هاى روشن الهى باطل نگردند، كه اينان كمترين تعداد و بيشترين منزلت را دارند. خداوند، حجّت‌هاى خود را با آنان نگاه مى‌دارد تا آن را به امثال خود بسپارند و در دلِ همگنان خود بكارند. دانش آنان، به حقايق امور رسيده و يقين در جانشان نشسته و آنچه را نازپروردگان، دشوار ديده‌اند، به آسانى پذيرفته و با آنچه نادانان از آن رميده‌اند، خو گرفته‌اند. با كالبدهايشان با دنيا همراه گشته‌اند و

[١]. الأمالى، طوسى: ص ٢٣١ ح ٤١٠، بشارة المصطفى: ص ١١٣، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٢٢ ح ٥.