دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠ - ١/ ٢ نسيم و ماريه

عسكرى عليه السلام را شنيدم كه مى‌فرمود: «اى عمّه! پسرم را نزد من بياور». من پرده از سَرورم بر گرفتم، ديدم در سجده است و هفت جايگاه سجده‌اش را روى زمين نهاده است و بر ساعد دست راستش نوشته شده است: حق آمد و باطل رفت. بى گمان، باطل، از ميان رفتنى است‌[١].[٢]

١/ ٢: نسيم و ماريه‌

٧٥٧. شيخ صدوق‌[٣] با سندش از سيارى نقل كرده است: كه نسيم‌[٤] و ماريه‌[٥] به او گفتند:

هنگامى كه صاحب الزمان از دل مادرش بيرون آمد، بر زانوانش نشست و دو انگشت اشاره‌اش را به سوى آسمان بالا گرفت و سپس عطسه كرد و فرمود:

«ستايش، ويژه خداى جهانيان است، و خدا بر محمّد و خاندان او درود فرستد! ستمكاران پنداشتند كه حجّت خدا از ميان رفته است. اگر به ما اجازه سخن داده مى‌شد، ترديد از ميان مى‌رفت».[٦]

٧٥٨. شيخ صدوق‌ با سندش از ابراهيم بن محمّد علوى نقل كرده است كه: نسيم، خادم امام‌

[١]. اشاره است به آيه ٨١ سوره إسرا.

[٢]. الغيبة، طوسى: ص ٢٣٩ ح ٢٠٧، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١٩ ح ٢٧. نيز، ر. ك: دلائل الإمامة: ص ٥٠٠ ح ٤٩٠، الخرائج و الجرائح: ج ١ ص ٤٥٦ ح ١، الصراط المستقيم: ج ٢ ص ٢١٠ ح ١.

[٣]. شيخ ابو جعفر، محمّد بن على بن حسين بن موسى بن بابويه، ملقّب به شيخ صدوق، از بزرگان و سرشناسان‌شيعه، جليل القدر، حافظ حديث و آگاه به اسناد و رجال بود. او در قم به دنيا آمد و در سال ٣٨١ ق در رى از دنيا رفت. وى كتاب‌هاى فراوانى تأليف كرده است از جمله: كتاب من لا يحضره الفقيه و الخصال است( در اين باره، ر. ك: رجال النجاشى: ج ٢ ص ٣١١ ش ١٠٥٠، الفهرست: ص ٢٣٧ ش ٧١٠، خلاصة الأقوال: ص ١٤٧ ش ٤٤، أعيان الشيعة: ج ١٠ ص ٢٤).

[٤]. نسيم، خادم امام حسن عسكرى عليه السلام بوده است( ر. ك: ج ٢ ص ٢٦٥ ح ٣٥٢).

[٥]. احتمال دارد او از خادمان امام مهدى عليه السلام در زمان ولادت ايشان بوده باشد.

[٦]. كمال الدين: ص ٤٣٠ ح ٥، الغيبة، طوسى: ص ٢٤٤ ح ٢١١، الثاقب فى المناقب: ص ٥٨٤ ح ٥٣٢، إعلام الورى: ح ٢ ص ٢١٧، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٢٨٨، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٤ ح ٦.