دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٥ - ٣/ ٤ فضيلت چنگ زدن به دين در روزگار غيبت

شناخته‌ايم؛ امّا اختياردارانى كه خداوند، اطاعتشان را با اطاعت خود همراه كرده است، چه كسانى اند؟

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى جابر! آنان جانشينان من و پيشوايان مسلمانان پس از من هستند. نخستين ايشان، على بن ابى طالب است و سپس حسن و حسين، آن گاه على بن الحسين و پس از او محمّد بن على- كه در تورات به" باقر" معروف است و تو اى جابر! به زودى او را درك مى‌كنى و چون او را ديدى، سلام مرا به او برسان-، سپس جعفر بن محمّد صادق، موسى بن جعفر، على بن موسى، محمّد بن على، على بن محمّد، حسن بن على و آن گاه همنام و هم‌كنيه‌ام، حجّت خدا در زمينش و باقى نگاه داشته‌اش ميان بندگانش، محمّد بن حسن بن على است كه خداوندِ والاياد، شرق و غرب زمين را به دست او مى‌گشايد. او كسى است كه از پيروان و دوستانش نهان مى‌شود و در آن دوران، جز كسى كه خداوند، دلش را به ايمان آزموده است، بر عقيده به امامتش استوار نمى‌مانَد».[١]

٣/ ٤: فضيلت چنگ زدن به دين در روزگار غيبت‌

٩٨٦. كمال الدين‌- با سندش به نقل از حمّاد بن عمرو، از امام صادق عليه السلام، از پدرش، از جدّش، از على بن ابى طالب عليه السلام، در حديثى طولانى در نقل وصيّت پيامبر صلى الله عليه و آله-:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به وى فرمود: «اى على! بدان كه شگفت‌ترين ايمان و بزرگ‌ترين يقين را مردمى دارند كه در آخر الزمان اند و با اين كه به پيامبر نرسيده‌اند و حجّت از

[١]. كمال الدين: ص ٢٥٣ ح ٣، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ١٨١، قصص الأنبياء، راوندى: ص ٣٦٠ ح ٤٣٦، العدد القويّة: ص ٨٥ ح ١٤٩، بحار الأنوار: ج ٣٦ ص ٢٤٩ ح ٦٧.