دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٧ - ٣/ ٤ فضيلت چنگ زدن به دين در روزگار غيبت

ديده‌هايشان غايب شده، امّا به نوشته‌هايى بر كاغذ، ايمان آورده‌اند».[١]

٩٨٧. كمال الدين‌- با سندش به نقل از عبد العظيم حسنى، از امام جواد عليه السلام، از پدرش، از پدرانش عليهم السلام-: امير مؤمنان عليه السلام فرمود: «قائم ما غيبتى دارد كه به درازا مى‌انجامد.

گويى شيعيان را مى‌بينم كه در روزگار غيبتش مانند گلّه گوسفندان در پى چراگاه، اين سو و آن سو مى‌روند؛ امّا آن را نمى‌يابند. هان! هر يك از آنان كه بر دينش استوار بماند و دلش از درازى غيبت امامش سخت نگردد، روز قيامت، همراه و هم‌درجه من خواهد بود».[٢]

٩٨٨. سنن الدارمى‌- با سندش به نقل از ابن مُحَيريز-: به ابو جمعه (مردى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله) گفتم: يك حديث از احاديثى كه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيده‌اى، براى ما بگو.

گفت: باشد. حديثى نيكو را برايت مى‌گويم: همراه ابو عبيده جرّاح با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله صبحانه خورديم. ابو عبيده گفت: اى پيامبر خدا! كسى از ما كه اسلام آورديم و همراهت جهاد كرديم، بهتر هست؟ فرمود: «آرى. كسانى كه پس از شما هستند و بى آن كه مرا ببينند، به من ايمان مى‌آورند».[٣]

[١]. كمال الدين: ص ٢٨٨ ح ٨، كتاب من لا يحضره الفقيه: ج ٤ ص ٣٦٦، مكارم الأخلاق: ج ٢ ص ٣٢٩، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٢٥ ح ١٢.

[٢]. كمال الدين: ص ٣٠٣ ح ١٤( با سند معتبر)، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٢٢٩، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١٠٩ ح ١.

[٣]. سنن الدارمى: ج ٢ ص ٧٦٤ ح ٢٦٤٢، مسند ابن حنبل: ج ٦ ص ٤٣ ح ١٦٩٧٤، المستدرك على الصحيحين: ج ٤ ص ٩٥ ح ٦٩٩٢، المعجم الكبير: ج ٤ ص ٢٢ ح ٣٥٣٧، كنز العمّال: ج ١٤ ص ٤٦ ح ٣٧٨٩٥؛ الأمالى، طوسى: ص ٣٩١ ح ٨٥٨، بحار الأنوار: ج ٢٢ ص ٣٠٧ ح ٧.