دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٣ - الف - از اولياى الهى

سپس فرمود: «هر كس خشنود مى‌شود كه از ياران قائم باشد، بايد انتظار كشد و در همان حال انتظار، به پارسايى و اخلاق زيبا رفتار كند، و اگر بميرد و قائم، پس از او قيام كند، پاداشى همانند پاداش كسانى دارد كه او را درك [و همراهى‌] مى‌كنند.

پس بكوشيد و منتظر بمانيد. گوارايتان باد، اى فرقه رحمت شده!».[١]

١/ ٣: فضيلت منتظر

الف- از اولياى الهى‌

٩٣٢. كمال الدين‌- با سندش به نقل از ابو بصير-: امام صادق عليه السلام فرمود: «مقصود از «آن روز كه برخى نشانه‌هاى خدايت در مى‌رسند، ايمان كسى كه پيش‌تر ايمان نياورده و يا در حال ايمانش كار نيكى نكرده است، سودى نمى‌بخشد»، خروج قائم ماست كه انتظارش را مى‌كشند».

سپس فرمود: «اى ابو بصير! خوشا به حال پيروان قائمِ ما كه در روزگار غيبتش، انتظارش را مى‌كشند و در روزگار ظهورش فرمانش را مى‌برند. آنان، اولياى خدايند كه نه بيمى بر آنهاست و نه اندوهگين مى‌شوند».[٢]

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٠٠ ح ١٦، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٤٠ ح ٥٠.

[٢]. كمال الدين: ص ٣٥٧ ح ٥٤، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٤٩ ح ٧٦.