دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٨ - رهنمودهاى ارائه شده براى ديدار امام مهدى عليه السلام

براى تشرّف به حضور ايشان ارائه شده است؟ اين شيوه‌ها چه اندازه معتبرند؟ و بر فرض وجود و اعتبار، چگونه با اين گفته كه ديدار امام در روزگار غيبت، غير قابل پيش‌بينى است، سازگار مى‌شوند؟

پيش از پاسخ گفتن، به اين نكته اشاره مى‌كنيم كه رؤيت امام مهدى عليه السلام بى آن كه شناخته شود، مقصود سخن نيست؛ زيرا فوايد و مزيّت ديدار آگاهانه را ندارد و كمتر مورد ترديد قرار گرفته است. همچنين مراد ما ديدار خود امام زمان عليه السلام و نه ملاقات مرتبطان و ياران و خواص ايشان و يا حتّى تخيّل رؤيت امام عليه السلام است؛ پيشامدى كه گاه براى برخى كوشندگان در اين راه روى مى‌دهد و امر را بر آنان و اطرافيانشان مشتبه مى‌نمايد.

با اين فرض، مى‌توان به پرسش‌هاى طرح شده چنين پاسخ داد كه: برخى احاديث، دعاها و اعمالى را براى تشرّف به خدمت امام مهدى عليه السلام و ديدار ايشان در خواب يا بيدارى توصيه كرده‌اند؛ امّا هيچ يك داراى سند قوى، مطمئن و معتبرى نيستند و منابع آنها نيز از زمره كتاب‌هاى اصلى شيعه به شمار نمى‌روند.[١] بر اين پايه، توصيه‌هاى گزارش شده در اين احاديث، اعتبار چندانى ندارند؛ اما برخى تجربه‌هاى موفّق در به كارگيرى آنها، زمينه به آزمون درآوردن و حتّى باور آنها را فراهم ساخته است؛ تجربياتى كه در طول تاريخ، گاه از برخى گرفتاران و يا بندگان مخلص خداى سبحان نقل شده است. افرادى كه درماندگى و اضطرار، چنان آنان را متوجّه خدا و حجّت بر حقّش نموده كه زمينه فريادرسىِ دلسوزانه و حكيمانه امام عصر را فراهم آورده و يا به دليل خدمات و درخواست هميشگى و مكرّر و نيز صلاحديد امام عليه السلام، از تشرّفى كوتاه يا بلند، بهره‌مند گشته‌اند. پاكى و راستگويى برخى از اين ناقلان و نه همه آنان، مقبول معاصران و بلكه همگان بوده و به شخص‌

[١]. ر. ك: بحار الأنوار: ج ٨٣ ص ٦١ ح ٦٩( به نقل از: اختيار المصباح). نيز، ر. ك: مكارم الأخلاق: ص ٢٨٤.