در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٦ - فضيلت سوره حمد

ديگر نازل مى‌شود.[١]

بنابراين به نظر ما اگر كسى در نمازِ آيات خواست يك سوره را به پنج قسمت تقسيم كند مى‌تواند اين آيه را به عنوان يك قسمت و آيه مستقل، پيش از ركوع اول بگويد و نمازش در اين صورت صحيح است و اشكالى ندارد.

(بسم الله): جار و مجرور است و نياز به متعلق دارد. برخى از مفسرين قائلند: متعلق آن محذوف است كه (اقرأ) يا (اتلو)[٢] مى‌باشد، يعنى بنام خداوند مى‌خوانم و يا تلاوت مى‌كنم. برخى هم قائلند متعلق به (أبتدءُ) است‌[٣]، يعنى به نام خداوند آغاز مى‌كنم.

گروهى بر اين باورند كه (بسم الله) متعلق به (استعين) است، يعنى به نام خداوند كمك مى‌طلبم كه از (نستعين) فهميده مى‌شود.[٤] به نظر مى‌رسد مناسب‌تر است كه جار و مجرور متعلق به همان (أبتدءُ) باشد، زيرا لفظى عام است كه معناى گسترده‌اى دارد و براى هر كارى مورد استفاده قرار مى‌گيرد.

سخن دوم: ادب قرآن و كلام خدا اين است كه انسان‌ها همه چيز را به ياد خدا آغاز كنند و پيش از هر چيز و همراه هر كار و بعد از هر عمل به ياد خدا باشند.

اين يك فكر طبيعى است، هر كسى هر كارى را كه انجام‌

[١]. ابى داود، سنن أبى داود، كتاب الصلاة، باب من جهر بها، ج ١، ص ٢٠٩، ح ٧٨٨.

[٢]. زمخشرى، كشاف، ج ١، ص ٢.

[٣]. طباطبايى، الميزان، ج ١، ص ١٧.

[٤]. خويى، البيان، ص ٣٣.