در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٦٢ - بحثى پيرامون حروف مقطعه

در هر سوره معناى خاصى را مى‌رساند به نظر صحيح نيست و ظاهراً در قرآن به يك معنا آمده است.

آيه يك‌

الم‌

بحثى پيرامون حروف مقطعه‌

حروف مقطعه به حروفى مى‌گويند كه در اول بيست و نه سوره از سوره‌هاى قرآن آمده است. مفسرين معانى فراوانى را براى اين حروف ذكر كرده‌اند:

١) قتاده: اين حروف نامى از نام‌هاى قرآن كريم است؛

٢) عبدالرحمن زيد: حروف مقطعه اسم سوره‌اى است كه در ابتداى آن سوره آمده است؛

٣) سُدى: حروف مقطعه همان اسم اعظم خداوند متعال است؛

٤) ابن عباس: قسمى است كه خداوند منّان به آن قسم خورده است؛

٥) هر حرف از اين حروف به يكى از اسماء يا صفات و افعال الهى اشاره مى‌كند. مثلًا (الم) يعنى (انا الله اعلم)؛

٦) قرآن سرى دارد كه در اين حروف نهفته است؛

٧) حروفى هستند از حروف هجاء كه براى تركيبات وضع شده‌اند؛

٨) حروفى هستند از قبيل حروف جهل؛

٩) اين حروف نت موسيقى هستند؛

١٠) اين حروف را بايد متصل و سرهم خواند كه يك آيه مى‌باشد. مانند (الَر) برخى از اين اقوال مستند روايى دارند و پاره‌اى نيز