در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٨ - بحثى راجع به يوم

در آن روز خداوند است و بس.

نكته ديگر اين كه آيه اشاره به وحدانيت ذات خداوند دارد، زيرا تنها او مالك روز جزاء است. لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَة إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا[١]؛ اگر خدايانى به جز خداوند در آسمان و زمين بود هر آينه فساد همه جا را فرا گرفته بود.

در روز جزاء هم اگر خدايانى بود حتماً وجود داشتند و در حسابرسى از مردم دخيل بودند. اين آيه شريفه علاوه بر بيان كردن اصل توحيد كه يكى از اصول مسلّم مسلمين است، اصل ديگرى را به نام معاد بيان مى‌كند، زيرا در روز قيامت است كه خداوند به حساب مردم رسيدگى مى‌كند.

بحثى راجع به يوم‌

خداوند در اين آيه فرمود: او صاحب اختيار روز قيامت است. در اين جا اين سؤال مطرح مى‌شود كه مگر قيامت (يوم) است و علت اينكه فرمود (يوم الدين) چيست؟

بايد عرض كرد: (يوم) اگر در مقابل (ليل) قرار گرفت به معنى روز مصطلح در ميان مردم است. همان‌گونه كه پيامبر (ص) از زبان فرشته وحى در روز غدير خم بعد از ابلاغ فرمان خداوند و نصب حضرت على (ع) به عنوان خليفه فرمود: الْيوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيكُمْ نِعْمَتِي‌[٢]، امروز دين شما را كامل و نعمت را بر شما

[١]. سوره انبياء، آيه ٢٢.

[٢]. سوره مائده، آيه ٣.