در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٧ - فرق حمد با شكر و مدح

توضيحاتى راجع به آنها داده شد ولى علت تكرار اين دو واژه از ديدگاه برخى به خاطر مبالغه مى‌باشد.[١]

آيه چهار

مَالِكِ يوْمِ الدِّينِ‌

يكى ديگر از صفات خداوند (مالك) و صاحب اختيار بودن اوست در روز جزاء. اين آيه وصفى است كه بعد از (رب، الرحمن و الرحيم) بيان شده است و به همين خاطر (مجرور) و صفت براى لفظ جلاله (الله) مى‌باشد.

(دين): واژه دين در كلام عرب كاربردها و معانى متفاوتى دارد. از جمله آن معانى مى‌توان به (حساب، مكافات، جزاء، طاعت، اخضاع، سياست و شريعت) اشاره كرد.[٢] اين آيه به حسابرسى اعمال و پاداش و عقاب اشاره دارد، همانطور كه گفته‌اند: (يوم الجزاء على الاعمال والحساب بها)[٣] روزى است كه اعمال جزا داده مى‌شود و حساب مى‌گردد.

اين آيه در ضمن اشاره به پوچى و نابودى همه عالم دارد كُلُّ مَنْ عَلَيهَا فَانٍ وَيبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ‌[٤]، به قدرت مطلقه خداوند نيز اشاره دارد كه روزى فرا مى‌رسد و حاكم على الاطلاق‌

[١]. طبرسى، مجمع البيان، ج ١، ص ٩٧.

[٢]. ابن منظور، لسان العرب، ذيل ماده« وحى»؛ جبران مسعود، الرائد، ج ١، ص ٨٠٩.

[٣]. ثعالبى، تفسير ثعالبى، ج ١، ص ١٦٤.

[٤]. سوره الرحمن، آيه ٢٦- ٢٧.