در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٨١ - موضوع ارث

مصرف شود وگرنه اين وظيفه بر عهده عمودين است.

فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيهِمَا: پدر يا مادر هيچ كدام مستقلًاً و بدون رضايت ديگرى نمى‌توانند بچه را از شير بگيرند، اين كار بايد با رضايت هر دو باشد. علاوه بر اين بايد همراه با مشورت اهل فن باشد. در نهايت اگر با رعايت اين دو شرط خواستند او را از شير بگيرند، اشكالى ندارد.

وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُواْ أَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ آتَيتُم بِالْمَعْرُوفِ‌: و اگر خواستيد براى فرزندان خود دايه بگيريد يا خواستيد غير از شير مادر به او بدهيد اشكالى ندارد، مشروط بر اين كه اگر براى او دايه گرفتيد، او را راضى نگه داريد و تعهدات خود را به طور شايسته انجام دهيد.

وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ: و بدانيد كه خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد بينا و آگاه است.

موضوع ارث‌

لازم است پيش از شروع بحث ارث به دو نكته اشاره شود:

الف) از مطالعه تاريخ بشر اين‌گونه بدست مى‌آيد كه ارث با بشريت آغاز شده است؛ حداقل از زمانى كه بشر، اجتماعى شده- هر چند اجتماع كوچك، مثل اجتماع خانوادگى و يا طايفه‌اى- ارث هم بوده است. اساساً ريشه ارث امرى طبيعى است؛ چرا كه خداوند انسان را بهگونه‌اى آفريده است كه همه چيز را براى خود مى‌خواهد، اين خواسته يك حالت طبيعى و عمومى است. حتى اگر همه دنيا را هم به‌