در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٤٨ - افرادى كه ازدواج با آنان حرام است

وَقَدْ أَفْضَى بَعْضُكُمْ إِلَى بَعْضٍ‌ كنايه از همبسترى است.

مراد از أَخَذْنَ مِنكُم مِّيثَاقًا غَلِيظًا همان عهدى است كه از زوج در هنگام عقد گرفته مى‌شود كه امساك به معروف يا تسريح به احسان مى‌باشد.

برخى نيز گفته‌اند: مراد نكاح است.[١] اما با توجه به واژ «اخذن» و «ميثاقاً غليظاً» به نظر مى‌آيد، مقصود همان نوشته و قباله‌اى است- يا قول و وعده‌اى است- كه شوهر در حضور جمع به همسر راجع به مقدار مهريه، مى‌دهد. از آنجا كه آيات نيز راجع به مهريه است، اين قول به نظر صحيح‌تر مى‌آيد.

افرادى كه ازدواج با آنان حرام است‌

آيه بيست و دو

وَلَا تَنكِحُواْ مَا نَكَحَ آبَاؤُكُم مِّنَ النِّسَاء إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَة وَمَقْتًا وَسَاء سَبِيلًا؛ و با زناني كه پدرانتان به ازدواج خود درآورده‌اند نكاح نكنيد، مگر آنچه پيشتر رخ داده است، چرا كه آن، زشتكاري و مايه دشمني و بد راهي بوده است.

در اين آيه تأكيد شده است، زنى را كه پدر شما گرفته، با او ازدواج نكنيد؛ چه پدر شما از دنيا رفته باشد يا زنده باشد و آن زن را طلاق داده باشد. اين كار از اول و در دوران گذشته، كار زشتى بوده است.

[١] ٤. همان.