در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٥٤ - محارم
حرام شدهاند و عمو يا دايى نمىتواند با آنها ازدواج كند.
در موارد فوق بايد دانسته شود كه شامل نسلهاى قبل و بعد نيز مىشود. مثلًا اگر مىفرمايد مادران بر شما حرامند، شامل مادر بزرگ و هر چه بالاتر رود نيز مىشود و اگر فرموده دختران بر شما محرمند، شامل نوهها و هرچه پايينتر روند نيز مىگردد.
وَأُمَّهَاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ: از اين جا به بعد به محارم رضاعى پرداخته مىشود و در ابتدا مىفرمايد مادران رضاعى شما- يعنى زنانى كه شما را شير دادهاند، با شرايطى كه در فقه گفته شده است[١]- بر شما حرامند و نمىتوانيد با آنها ازدواج كنيد.
وَأَخَوَاتُكُم مِّنَ الرَّضَاعَة: و خواهران رضاعى كه بر سه قسمند، نيز بر شما حرامند:
١. دختر همان زنى كه از او شير خوردهايد و همان مردى كه اين زن، همسر اوست كه به وى (ابوينى) گفته مىشود؛
٢. دختر مرد از زن ديگر او، كه به وى خواهر شيرى ابى گفته مىشود؛
٣. دختر آن زن از مرد ديگر، كه به وى خواهر شيرى مادرى گفته مىشود.
وَأُمَّهَاتُ نِسَآئِكُمْ: در اينجا به محارمى كه از طريق ازدواج محرم مىشوند پرداخته و در ابتدا به مادر همسر اشاره مىكند.
وَرَبَائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُم مِّن نِّسَآئِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُم بِهِنَ: به
[١]. شيخ صدوق، المقنع، ص ٣٢٩- ٣٣٠؛ شيخ مفيد، المقنعه، ص ٥٠٣.