در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٧٤ - چگونگى نزول قرآن

زيادتر و قويتر هستند[١] و به احتمال زياد، شب قدر همين شب است. در نزد اهل سنت نيز شب ٢٧ رمضان از اعتبار خاصى برخوردار است.[٢]

نتيجه اينكه، بنا به مصالحى،[٣] معصومين (ع) شب قدر را به صورت قطعى بيان ننمودهاند.

چگونگى نزول قرآن‌

در تفسير «انزلناه»، اشاره شد كه عدهاى از مفسران منكر نزول دفعى قرآنند و آيه ١٨٥ سوره بقره‌ شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ‌ را اين گونه تفسير ميكنند كه آغاز نزول در شب قدر بوده‌[٤]، نه اين كه همه قرآن در اين شب نازل شده است. برخى از مفسران نيز گفتهاند: قرآن دو نزول داشته است: يك نزول دفعى كه در شب قدر بوده و ديگرى، نزول تدريجى كه در طول بعثت، وحى شده است.

حال بر اساس اين قول، نزول دفعى چگونه بوده است؟ آيا با تمام الفاظ و عبارات نازل شده يا فقط معانى بر قلب پيامبر (ص) وحى شده است؟ كسانى كه نزول دفعى را پذيرفتهاند، خود به دو گروه تقسيم ميشوند: برخى گفتهاند قرآن با تمام الفاظ و عبارات نازل شده است؛ اما نه بر پيغمبر (ص)، بلكه از لوح محفوظ به آسمان دنيا نازل شده، سپس از آن جا،

[١]. حرّ عاملى، وسائل الشيعة، طبع المكتبة الاسلامية، ج ٤، باب ٣٢- ٣٤، صص ٢٥٨- ٢٦٥.

[٢]. سيوطى، الدر المنثور، ج ٨، صص ٥٢٢- ٥٣٤.

[٣]. ر. ك: فخررازى، تفسير الكبير، ج ٣٢، ص ٢٨.

[٤]. ر. ك: بيضاوى، انوار التنزيل، ج ١، ص ٢١٧؛ محمد عبده، تفسير المنار، ج ٢، ١٥٨؛ مراغى، تفسير المراغى، ج ٢، ص ٧٣.