در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢١٥ - جاودانگى در دوزخ
خالِدينَ: بهشتيان در بهشت جاودانند و هميشه در آن جا خواهند بود و فوز و سعادت بزرگ همين است.
بعضىها اشكال كرده و گفتهاند آيا خلود ابدى در بهشت تكرار مكررات و خسته كننده نخواهد بود؟ در اين دنيا تغيير، تحول و تنوع وجود دارد، اما اين كه انسان تا ابد در بهشت متنعم باشد، تنوع را از بين مىبرد!.
در پاسخ مىگوييم: چه كسى گفته است كه در بهشت تنوع نيست و تكرار مكررات است؟ مگر مخلد و ابدى بودن به معناى عدم تنوع است؟ در هيچ آيه و روايتى نيامده است كه در بهشت تنوع نيست، بلكه از بعضى از آيات و روايات تنوع در بهشت استفاده مىشود.[١]
جاودانگى در دوزخ
آيه چهارده
وَمَن يعْصِ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَيتَعَدَّ حُدُودَهُ يدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيهَا وَلَهُ عَذَابٌ مُّهِينٌ؛ و هر كس نافرمانى خدا و رسولش كند و از حدود او تجاوز كند او را درآتش داخل كنندكه همواره درآن خواهد بود و براى او عذابى خفت بار است.
خداوند درآيات قبل راجع به حقوق يتيم و ارث احكامى را بيان فرمود و در اين جا مىفرمايد: كسى حق تجاوز از اين حدود را ندارد.
[١]. براى نمونه ر. ك: سورههاى: نساء، آيه ٥٧؛ رعد، آيه ٣٥؛ يس، آيه ٥٦؛ انسان، آيه ١٤؛ رحمان، آيه ٥٤؛ محمد، آيه ١٥، طور، آيه ١٧ و ٢٣؛ صافات، آيه ٤٣ و ٤٥ و ٤٦ و ....