در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٦٠ - ازدواج با ملك يمين(كنيز)

اين مقدمه مختصر براى اين بيان شد كه شبهه‌اى در ذهن افراد در اين باره ايجاد نشود.

ازدواج با ملك يمين (كنيز)

آيه شريفه از زنان شوهردار كه ازدواج با آنها حرام است، ملك يمين را استثناء مى‌فرمايد. در اين باره دو معنا ارائه شده است كه يكى از آنها را آقاى طباطبايى در تفسير خود پذيرفته است. بر اساس آن، معنا چنين است كه اگر كسى برده‌اى داشته و او را شوهر داده و پس از مدتى تمايل به همبسترى با او را داشته است، مى‌تواند او را از شوهر گرفته و مدتى استبراء كند تا يقين به عدم حاملگى پيدا كند و پس از آن با او همبستر شود.[١]

معناى ديگر اين است كه وقتى كنيزها در جنگ اسير مى‌شدند بعضى‌هايشان حامله بودند در روايت آمده است كه پيامبر اكرم (ص) دستور داد تا اعلام كنند در صورت حامله بودن حق نزديكى با آنها را نداريد تا زمانى كه وضع حمل كنند و اگر حامله نيستند بايد استبراء كنيد تا يقين كنيد رحمشان پاك است.[٢]

مرحوم آقاى طباطبايى مى‌گويد: اولًا اين روايت ضعيف است، ثانياً تخصيص بلامخصص لازم مى‌آيد، چرا كه آيه مربوط به ملك يمينى است كه شوهر داشته و در حال جنگ اسير شده است.[٣]

[١]. طباطبايى، الميزان، ج ٤، ص ٢٦٧.

[٢]. شيخ طوسى، التبيان، ج ٣، ص ١٦٧ و روايتى به همين مضمون از امام صادق نقل شده است: ر. ك: تفسير العياشى، ج ١، ص ٢٣٢.

[٣]. طباطبايى، الميزان، ج ٤، ص ٢٦٨.