در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٢٧ - رابطه فطرى انسان با خدا

مضمون آيه اين است كه كشتى‌هايى كه در دريا همچون كوههايى سر به فلك كشيده به نظر مى‌آيند، ملك و مخلوق خداوند هستند.

كشتى، مانند وسائل ديگر، مخلوق و ساخته دست بشر است. چرا خداوند فرموده است كشتى نيز مخلوق خداست؟ خداوند خواسته است توجه بدهد به اين كه همين كشتى‌هاى غولآسايى كه ميسازيد و در دريا رها ميكنيد. نيز مخلوق من و مِلْكِ من هستند. شما اين كشتى‌ها را از تخته و ميخ و آهن ساختهايد و معلوم است كه اينها همگى مخلوق خداوند هستند. مانند اين كه ميگوييم: ما مال خداوند هستيم. درست است كه ما را پدر و مادرمان به وجود آورده‌اند، ولى اصل نطفه و همه شرايط حيات و زندگى در دست خداوند است. خداوند ميفرمايد: كشتى نيز يكى از نعمت‌هايى است كه به شما داديم تا بتوانيد مسافرت كنيد و به وسيله آن از درياها غذاى خود را تامين كنيد. حال چرا اين نعمتها را ناديده ميگيريد؟

همانطور كه ميبينيد، خداوند در اين سوره هر چيزى كه براى مردم آن زمان، جالب بوده است، به خود نسبت ميدهد؛ فرقى نميكند كه آن چيز مستقيماً مخلوق خدا باشد يا مصنوع بشر. كشتى نيز در آن زمان براى مردم منافع زيادى داشت و جالب توجه بود.

خداوند يك يك اين نعمت‌هايى كه براى مردم ارزش دارد و مهم است، به آنها يادآورى ميكند تا مگر عبرت بگيرند. خداوند ميتوانست در يك كلمه بگويد: هر چه در آسمانها و زمين هست من خلق كردهام. ولى براى يادآورى به تفصيل يك يك نعمتها را ميشمارد.