در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٧٨ - ويژگيها و نشانههاى شب قدر

رايحه خوش به مشام ميرسد؛ اگر در فصل گرما باشد آن شب خنك است و اگر در فصل سرما است آن شب گرم است؛ شبى است كه نه گرم است و نه سرد و صبح آن شب خورشيد بدون شعاء طلوع ميكند و ....[١]

البته بايد توجه داشت كه اين نشانهها كلى و عمومى نيستند و نميتوان بر اساس اين نشانهها شب قدر را بهطور قطع تعيين كرد، چون سند برخى از اين روايات ضعيف است و تعدادى از آنها در منابع روايى اهل سنت آمده است و لذا قابل اعتماد نيستند.

يكى از مفسران معاصر ميگويد: «ليلة القدر نامى است كه خداوند بر آن شبى گذاشت كه نزول قرآن را آغاز كرد و پيش از اين چنين نامى مطرح نبوده و مسلمانان از آن اطلاع نداشتند و ناميدن اين شب با نام قدر براى تشويق مسلمانان بوده تا آن را بشناسند، براى همين بعد از اين آيه فرموده: وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيلَة الْقَدْر.[٢]

آيه دو

وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيلَة الْقَدْرِ؛ و تو چه ميدانى شب قدر چيست؟

عموم مفسران اين آيه را اين گونه تفسير كردهاند كه خداوند ميخواهد عظمت و اهميت شب قدر را بفهماند. اين آيه مانند آيات ابتداى (١ تا ٣)

[١]. ر. ك: على بن جمعه، نور الثقلين، ج ٥، صص ٦٢٣- ٦٣٢؛ سيوطى، الدرالمنثور، ج ٨، صص ٥٢٢- ٥٣٠؛ بحرانى، البرهان، ج ٨، صص ٣٣٤- ٣٣٩.

[٢]. ابن عاشور، التحرير والتنوير، ج ٣٠، ص ٤٠٣.