در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٩٣ - ويژگى هاى منافقان

اين آيات خداوند به معاصرين پيامبر و ديگر مسلمين هشدار مى‌دهد فريب اين نوع رفتارها را نخوريد، آنها عامل نفوذى دشمن هستند.

إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُونَ‌: در ادامه آيه آمده كه منافقين بعد از خلوت كردن با بزرگان خود مى‌گويند ما آنها را مسخره مى‌كنيم. اعمال و رفتار آنها را بجاى مى‌آوريم و در واقع اداى آنها را در مى‌آوريم و اين‌گونه آنها را مسخره مى‌كنيم.

آيه پانزده‌

اللّهُ يسْتَهْزِى‌ءُ بِهِمْ وَيمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يعْمَهُونَ‌؛ اما در واقع خداوند آنان را مسخره مى‌كند و آنان را (در بيابان جهل و ظلمت) حيران و سرگردان رها مى‌كند و قادر متعال، استهزاء، شيطنت و نتايج شوم كارهاى آنها را به خودشان باز مى‌گرداند.

استهزاء خداوند چگونه است؟ برخى گفته‌اند مراد مؤاخذه و توبيخ منافقين توسط خداوند است به خاطر كفر و نفاقى كه دارند. عده‌اى هم قائلند كه مراد مجازات آنان است به دليل استهزاء مسلمين.[١]

از ابن عباس نقل شده است كه گروهى از يهوديان وقتى با صحابه پيامبر برخورد مى‌كردند مى‌گفتند ما بر دين شمائيم اما وقتى نزد برادران و شياطين خود مى‌رفتند، صحابه حضرت را مسخره مى‌كردند، اللّهُ يسْتَهْزِى‌ءُ بِهِمْ‌ و خداوند نيز آنها را مسخره مى‌كند، اما نه در دنيا بلكه‌

[١]. طبرى، جامع البيان، ج ١، ص ١٣٢.