در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢١٠ - ارث برادر و خواهر

است و پس از مرگ شوهرش بسا شوهر كند، يا زن جوانى است كه همسر دوم مرد ديگرى شده و ممكن است پس از مرگ او، مرد ديگرى را در خانه شوهر سابقش بياورد. به نظر مى‌رسد آن زنى كه گفته شده از زمين ارث نمى‌برد، قسم دوم است نه هر زن يا پير زن صاحب اولادى كه يك عمر در خانه شوهر بوده و در زندگى زحمت كشيده است. من از لحن روايات اين‌گونه استفاده مى‌كنم. گذشته از اين، زمين هم بر دو قسم است. يك وقت مقصود از آن منزل مسكونى آنهاست كه در آن زندگى مى‌كنند و يك وقت زمينى است كه با آن معامله و خريد و فروش مى‌كنند. حكم اين دو نيز ممكن است متفاوت باشد.

ارث برادر و خواهر

در ادامه آيه ١٢ مى‌خوانيم:

وَإِن كَانَ رَجُلٌ يورَثُ كَلَالَة أَو امْرَأَة وَلَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ فَإِن كَانُوَاْ أَكْثَرَ مِن ذَلِكَ فَهُمْ شُرَكَاء فِي الثُّلُثِ مِن بَعْدِ وَصِية يوصَى بِهَآ أَوْ دَينٍ غَيرَ مُضَآرٍّ وَصِية مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ‌؛ و اگر مردى باشد كه كلاله از وى ارث برد، يا زنى باشد و براى او برادر يا خواهرى باشد، پس براى هر يك از آن دو يك ششم است. پس اگر بيشتر از اين باشند، پس آنان در يك سوم شريكند. پس از وصيتى كه به آن مى‌كند يا دينى كه ضرر زننده نباشد. سفارشى است از ناحيه خدا و خداوند بسيار دانا و بردبار است.

همان‌گونه كه قبلًا گذشت، بنابر مذهب اماميه وارثان به سه طبقه‌