در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٣٥ - توبه و شرايط آن

توبه كردم، پذيرفته نيست و همچنين كسانى كه در حال كفر مى‌ميرند، پذيرفته نخواهد شد، آنانند كه برايشان عذابى دردناك آماده كرده‌ايم.

در روايتى از پيامبر اكرم (ص) نقل شده است كه فرمودند: اگر كسى يك سال قبل از مرگش توبه كند، توبه‌اش قبول است؛ سپس فرمود: نه، يك سال زياد است، اگر يك ماه پيش از مرگش توبه كند خداوند مى‌پذيرد؛ آنگاه فرمود: يك ماه هم زياد است، اگر يك هفته قبل از مرگ توبه كند خداوند توبه‌اش را قبول مى‌كند. سپس فرمودند: يك هفته هم زياد است، اگر يك روز قبل از مرگ توبه كند، توبه‌اش قبول است ... و در نهايت دست خود را بالا آورده و به حلق خود اشاره و فرمودند: تا وقتى كه مرگ تا اينجا رسيده توبه قبول است.[١]

بنابراين تا لحظه مرگ توبه مهلت دارد، اما ممكن است سؤال شود كه چرا خداوند توبه فرعون را قبل از مرگش نپذيرفت؟

وقتى حضرت موسى (ع) عصايش را به آب زد و آب بالا آمد، فرعون گفت اين اعجاز من است، آب مرا ديده و راه را برايم باز كرده است. وقتى داخل آب شد و راه بر او بسته شد و خود را در حال مرگ ديد گفت: آمَنتُ أَنَّهُ لا إِلِهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَأَنَاْ مِنَ الْمُسْلِمِينَ‌ يعنى ايمان آوردم كه هيچ معبودى جز كسى كه بنياسرائيل به او ايمان آورده‌اند، وجود ندارد و من از مسلمانان هستم. جبرئيل لجنى از كف دريا به دهان او زد و گفت: آلآنَ وَقَدْ عَصَيتَ قَبْلُ وَكُنتَ مِنَ‌

[١]. حر عاملى، وسائل الشيعه، ج ١١، ص ٣٧١.