در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٧٠ - تفسير سوره قدر

نزد. اينان عبارت بودند از: ايوب، زكريا، حزقيل بن عجوز و يوشع بن نون. اصحاب رسول خدا (ص) از اين عبادت شگفت زده شدند، تا اينكه جبرئيل آمد و اين سوره را نازل نمود و فرمود كه عبادت يك شب قدر از اين عبادات بالاتر است».[١]

دسته سوم، روايات شأن نزولى كه ميگويند: پيامبر (ص) از كوتاهى عمر امت خود شكايت كرد و خداوند اين سوره را نازل كرد. مانند:

«انس بن مالك گويد: سبب نزول اين سوره چنين بوده كه مدت عمر امت رسول خدا را به او عرضه كردند و نسبت به طول عمر امتهاى گذشته كمتر بود. اين مقدار عمر در نظر پيامبر كم آمد و خداوند با نزول اين سوره به پيامبر خويش فرمود: اگر طول عمر اين امت اندك است بر طاعت يك شب آنان ثواب بسيار دهم تا يك شب قدر آن بهتر از هزار ماه باشد».[٢]

آيه يك‌

إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيلَة الْقَدْرِ

در ذيل اين آيه شريفه چندين بحث مطرح است:

مرجع ضمير در كلمه «أنزلناه»؛ آغاز نزول قرآن؛ چگونگى نزول قرآن؛ معناى قدر؛ ويژگيها و نشانههاى شب قدر.

[١]. ميبدى، كشف الاسرار، ج ١٠، ص ٥٦٢.

[٢]. رازى، روح الجِنان، ج ١٢، ص ١٣٨.