در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٦٢ - متعه در اسلام

است در اين جا، عبارت (ان تريدوا ابتغاء اموالكم) مقدر است.[١] اما آقاى طباطبايى مى‌گويد اصلًا تقدير لازم نيست و (ان تبتغوا) عطف بيان است.[٢] به نظر مى‌رسد كلام ايشان صحيح است.

(ابتغاء) يعنى طلب و (محصن) يعنى عفيف؛ (و غير مسافحين)، يعنى غير زناكننده، اين كلمه بدل از (محصنين) است.

آيه به اين معنى است كه: طلب كنيد به وسيله اموالتان در حالى كه عفيف هستيد و زنا نمى‌كنيد.

وقتى شارع فرمود زنان ديگر براى شما حلال هستند، نكاح آنان از سه راه است: يا از راه ملك يمين است، يا از راه ازدواج است و يا از راه زنا. (محصنين غيرمسافحين) راه سوم يعنى زنا را بر مى‌دارد و دو راه اول باقى مى‌ماند.

اگر شما مال داديد و در مقابل آن ملك يمين بود، اين (ثمن) است و اگر مال داديد و در مقابل آن همسر بود، (مهر) است. يعنى مالتان را بدهيد يا از راه مهر يا از راه ثمن در حالى كه محصن و عفيف هستيد و مسافح و زنا كار نيستيد.

متعه در اسلام‌

فَمَا اسْتَمْتَعْتُم بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَة

در ارتباط با اين فراز از آيه شريفه، شيعه معتقد است (ما) در (فما استمتعتم) ماء توقيفيه است. (ما استمتعتم) يعنى آنچه را استمتاع‌

[١]. فخر رازى، تفسير الكبير، ج ١٠، ص ٤٦.

[٢]. طباطبايى، الميزان، ج ٤، ص ٢٦٨.