در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٠٦ - احكام ارث، فريضه اى الهى

مِن بَعْدِ وَصِية يوصِي بِهَا أَوْ دَينٍ‌: اين تقسيمى كه گفته شد پس از آن است كه به وصيت ميت عمل شود يا اگر قرضى دارد پرداخت گردد.

چند فرض ديگر

تا اينجا بيان معناى آيه شريفه بود. اما اگر ميت فقط يك وارث دختر داشته باشد، نصف اموال ميت را «فرضاً» به او مى‌دهند و نصف ديگر را كه اضافه مانده «ردّاً» به او پرداخت مى‌كنند و چنانچه ميت فقط يك پسر داشته باشد، همه مال را به ارث مى‌برد و اگر يك پسر و دختر داشته باشد، يك سوم را به دختر و دو سوم را به پسر مى‌دهند و در صورتى كه فقط پدر داشته باشد، يك ششم را «فرضاً» و پنج ششم را «ردّاً» به او مى‌پردازند.

احكام ارث، فريضه‌اى الهى‌

در ادامه آيه ١١ چنين آمده است:

آبَآؤُكُمْ وَأَبناؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعاً فَرِيضَة مِّنَ اللّهِ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلِيما حَكِيمًا؛ پدران و فرزندان شما نمى‌دانيد نفع كدام يك به شما نزديك‌تر است. واجبى است از سوى خداوند به درستى كه خداوند بسيار دانا و بسيار حكيم است.

در اينجا مقصود از «آباء» پدران و مادران هستند و مقصود از «ابناء» پسران و دختران‌اند. در حقيقت مى‌فرمايد كه در احكام ارث اشكالى نكنيد و نگوييد چرا مثلًا به دختر كم و به پسر بيشتر داديد؛ شما كه خبر نداريد و نمى‌دانيد كدامش به نفع شماست و كدامش به نفع شما نيست.