در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٤٥ - حقيقت نعمتها و عذاب هاى اخروى

آيات چهل و شش و چهل و هفت‌

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ* فَبِأي آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ‌

و براى كسى كه از مقام پروردگارش بترسد دو بهشت است. پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار ميكنيد؟

آيات قبلى درباره مجرمان و گناهكاران بود. خداوند از سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيهَا الثَّقَلَانِ‌ تا اينجا وضعيت گناهكاران را در نشئه آخرت ترسيم نمودند و از اينجا به بعد درباره بندگان خوب و پرهيزكار سخن ميگويد.

در باب اين آيه، حداقل بايد سه موضوع را مورد بحث قرار دهيم: اول، بررسى نوع نعمتها و عذاب‌هاى اخروى. دوم، معناى خوف و سوم، معناى جنّتان. ظاهراً اين اولين بارى است كه خداوند از دو جنّت خبر ميدهد. قبل از سوره الرحمن، هر چه فرموده درباره يك بهشت فرموده است؛ اما در اين سوره، سه مرتبه واژه جنتان يا جنتين را به كار برده است.

حقيقت نعمتها و عذاب‌هاى اخروى‌

اين آيات و آيات ديگر قرآن كه درباره نعمتها و عذاب‌هاى اخروى سخن ميگويند، نوعاً نعمت‌هايى را برميشمارند كه براى ما مأنوس است و مشابه آنها را در دنيا ديدهايم و ميشناسيم. وقتى خداوند ميخواهد بندگان خود را بترساند از عذاب مار و عقرب و آتش و آب جوشان و فلز گداخته و ... خبر ميدهد و براى تشويق بندگان خوب و پرهيزكار، از باغ‌هاى بهشتى و ميوه‌هاى رسيده و شيرين و مرغ و مسمّى و لباس‌هاى فاخر و نوشيدنى‌هاى گوارا و