در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٩١ - تأثير رفتار والدين در زندگى فرزندان

بدانيم، اين اشكال به قوت خود باقى است.

ممكن است براى اين كه اين آيه با فقه ما تطبيق كند بر آن قيدهايى وارد كنيم و بگوييم آيه در صدد بيان مواردى است كه ميت، وارث صغير و غايب ندارد و يا همگى راضى به اين تقسيم و پرداخت هستند. اما دوباره اين سؤال مطرح مى‌شود كه اين سه قيد را از كجا و به چه دليل بر آيه تحميل كرده‌ايد؟

ابن عباس و برخى از مفسران، آيه را اين‌گونه تفسير كرده‌اند كه منظور از «حضرته القسمة»، «حضرته الوفاة» است، يعنى وقتى هنگام وفات و وصيت رسيد، افراد ياد شده از اقوام را فراموش نكنيد و چيزى براى آنان (از ثلثِ مال) وصيت كنيد.[١]

تأثير رفتار والدين در زندگى فرزندان‌

آيه نه‌

وَلْيخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُواْ مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّية ضِعَافًا خَافُواْ عَلَيهِمْ فَلْيتَّقُوا اللّهَ وَلْيقُولُواْ قَوْلًا سَدِيدًا؛ و كسانى كه اگر پس از خود فرزندانى ناتوان باز گذارند بر [بينوايى و تباه شدن‌] آنان بيمناكند، بايد [درباره يتيمان‌] بترسند و از خدا پروا كنند و سخنى راست و استوار گويند (و روشى درست پيش گيرند).

[١]. طبرسى، مجمع البيان، ج ٣، ص ٢٨.