در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٦٩ - تفسير سوره قدر

از خواب بيدار شد در حالتى كه محزون و غمگين بود. جبرئيل نازل شد و گفت: يا رسول الله! چرا محزونى؟ پيامبر خواب خود را براى جبرئيل بيان كرد. جبرئيل به آسمان رفت، بعد از مدتى آيات‌ أَفَرَأَيتَ إِن مَّتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ‌* ثُمَّ جَاءهُم مَّا كَانُوا يوعَدُونَ‌* مَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُوا يمَتَّعُونَ‌[١] و نيز سوره قدر را نازل گردانيد و خداوند شب قدر را بالاتر از هزار ماه خلافت بنى اميه گردانيد».[٢]

صلح امام حسن (عليه السلام) با معاويه در سال ٤٠ هجرى اتفاق افتاد و انقراض بنياميه در سال ١٣٢ هجرى واقع شد. با اين حساب، مدت خلافت بنياميه ٩٢ سال ميشود كه از هزار ماه بيشتر است، ولى اگر مدت خلافت عبدالله بن زبير را كه در حجاز و اطراف آن و در كوفه، در طول سلطنت بنياميه بوده است، قريب به هشت سال و هفت ماه طول كشيد، محاسبه نكنيم، طول خلافت بنياميه ٨٣ سال و چهار ماه خواهد شد كه درست مطابق با هزار ماه است.

دسته دوم، روايات شأن نزول درباره عبادت هشتاد سال برخى از افراد بنياسرائيل است كه اصحاب پيامبر به آن غبطه خوردند و اين سوره نازل شد كه شب قدر بهتر از هزار ماه عبادت آنان است، مانند:

«على بن عروة گويد: چهار نفر در قوم بنياسرائيل بودند كه هشتاد سال خداوند را عبادت نمودند و كوچكترين گناهى نيز از آنان سر

[١]. سوره شعراء، آيه ٢٠٥- ٢٠٧.

[٢]. كلينى، الكافى، ج ٤، ص ١٥٩، به نقل از البرهان، ج ٨، ص ٣٤٠.