در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٧٣ - آغاز نزول قرآن

اينجا مطرح ميشود اين است كه اعتقاد به آغاز نزول قرآن در ماه رمضان با ديدگاه مشهور شيعه درباره بعثت پيامبر (ص) ناسازگار است. شيعه معتقد است بعثت پيامبر اكرم (ص) در ماه رجب به وقوع پيوست و همانطور كه ميدانيد، بعثت پيامبر توأم با نزول آياتى از سوره علق بوده است. بنابراين به اعتقاد شيعه، قرآن براى اولين بار در ماه رجب نازل شده است؛ در حالى كه همه قرآن پژوهان آغاز وحى را در ماه رمضان دانستهاند.

براى حلّ اين تعارض و ناسازگارى، نظريات مختلفى ارائه شده است و به نظر ما، صحيحترين ديدگاه اين است كه: آغاز وحى رسالى (بعثت) در ٢٧ رجب، ١٣ سال پيش از هجرت (٦٠٩ ميلادى) بوده است، ولى نزول قرآن به عنوان كتاب آسمانى سه سال بعد، در ماه مبارك رمضان، شروع شد و بدين ترتيب سه سال بين وحى اول و دوم فاصله افتاد. اين سه سال را به نام «فترت» ميخوانند. پيامبر اكرم (ص) در اين مدت دعوت خود را سرّى انجام ميداد.

پس با تفاوت گذاشتن بين وحى رسالى، كه توسط آن پيامبر (ص) به رسالت مبعوث شد و وحى قرآنى، كه پس از سه سال آغاز شد، ميتوان به اين شبهه پاسخ گفت.

مطلب ديگر در اين باره اين است كه در چه شبى از ماه رمضان قرآن نازل شد؟ به عبارت ديگر، شب قدر چه شبى است؟ در خود قرآن شب قدر تعيين نشده است، پس بايد به كلام معصومين (ع) مراجعه نمود. در اين مورد نيز نظر شيعه و سنى متفاوت است. شب قدر نزد شيعه بين سه شب مردد است: شب ١٩ و ٢١ و ٢٣. البته روايات مربوط به شب ٢٣