در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤١٠ - زمان نزول

خديجه بود. تنها اين افراد استحقاق بشارت داشتند.

وَ رَبَّكَ فَكَبِّرْ؛ خدايت را بزرگ بدار؛ در افكارت، درانديشه‌ات، در دلت، در نيت‌ها و در تصميم‌هايت، در اعمال و سخن‌هايت. خدا را از همه چيز و همه كس از هر وصفى، بزرگ دان، بزرگى را مخصوص او بدان و بگو «الله اكبر من أن يوصَفَ».

نقل شده است وقتى اين آيه نازل شد، رسول‌الله فرمود: «الله اكبر» پس از او خديجه تكبير گفت و خوشحال شد و دانست كه آن دستور وحى است.[١]

وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ؛ جامهات را از هر آلودگى پاكيزه گردان و اگر آلوده شد آن را بشوى و كوتاه كن تا از آلودگى دور بماند و اين عادت زشت عرب‌ها را (كه لباس بلند مى‌پوشند بهگونه‌اى كه روى زمين كشيده مى‌شود و آن را جزء شخصيت و مفاخر خود مى‌دانند) كنار بگذار.[٢]

دين اسلام بر اساس نظافت بنا شده است. رسول خدا (ص) در اين باره دستورهاى مكرر فرموده و نقل شده است كه داخل بهشت نمى‌شود مگر نظيف و خداوند فرد نظيف را دوست دارد و شستن ظروف و آستانه منزل موجب بى‌نيازى انسان مى‌شود.

دهانتان را نظيف نگه داريد كه آن راه قرآن است. راغب گفته است: «پاكيزگى دو گونه است: پاكيزگى جسم از آلودگى‌ها و

[١]. زمخشرى، الكشاف، ج ٤، ص ٦٤٥.

[٢]. طبرسى، مجمع البيان، جزء ٢٩، ص ١٠٦.