یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٠ - دنیای مذموم یا دنیا از نظر دین
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٩٠
من اللَّه و رضوان و ما الحیوة الدنیا الّا متاع الغرور [١].
اعلی، آیات ١٦-/ ١٧:
بل تؤثرون الحیوة الدنیا. و الاخرة خیر و ابقی.
اللیل، آیات ١٢-/ ١٣:
ان علینا للهدی. و ان لنا للاخرة و الاولی.
الضحی، آیه ٤: و للاخرة خیر لک من الاولی.
٣. فلسفه اینکه دین فنا و زوال دنیا را آن طور که هست مجسم میکند، این است که اگر ما دنیا را آن طور که هست بشناسیم بهتر و بیخطرتر میتوانیم از او استفاده کنیم. رجوع شود به دفتر ٣٥، صفحه ٦٣ و به سخنرانی شماره ... تحت عنوان ...
٤. همانطور که در ورقه سعادت و بهجت نمره ٣ گفتیم، منطق قرآن از لحاظ عوامل سعادت که آیا مادی است و یا روحی، منطق متوسط و معتدلی است و برخی این منطق را چنین تعبیر کردهاند که بعضی مسلکها طرفدار دنیا و بعضی طرفدار آخرت و اما قرآن طرفدار جمع بین هر دو است. ولی از نظر ما این تعبیر چون برخلاف اصطلاح قرآن است نباید به کار برده شود. اما اینقدر هست که قرآن مانند برخی مسلکها طرفدار فقر و درد و ذلت و رهبانیت و روح اجتماعی
[١]. در این آیه اشارهای به ناکامی دنیاپرستی هست، همچنانکه آیه کریمه من عمل صالحاً من ذکر او انثی و هو مؤمن فلنحیینه حیوة طیبة میرساند بالالزام که ترک دنیا و اقبال به ایمان و عمل موجب خوشبختی است.