یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٨٧ - یادداشت رهبری و مدیریت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٥٨٧

هیچ کوششی در راهش، از هیچ خوبگویی و ستایشی در وصفش دریغ نمیورزند.

فرق قهرمان دوستی و قهرمان پرستی:

نویسنده قهرمانپرستی بشر را ناشی از منجیخواهی میداند. به عقیده نویسنده، بشر قهرمان را به عنوان وسیله برای روزی بهتر خود ستایش میکند. ولی این مطلب قابل مناقشه است. قهرمانپرستی غیر از قهرماندوستی است. قهرمانپرستی به شکلی است که پرستنده میخواهد خود را وسیله برای بهروزی او نماید و در راه او نثار کند، به خلاف وسیلهخواهی و وسیلهدوستی و احیاناً قهرماندوستی در شکل وسیلهدوستی. ریشه این اشتباه در این کتاب این است که نویسنده به احساس پرستش توجه ندارد و یا آن را به عنوان اصلی اصیل نمیشناسد.

برترین رهبر یا برترین رهبری:

٣٢. درباره فرق میان جستجوی برترین رهبر با بهترین رهبری، در صفحه ١١٧ میگوید:

در ذکر برترین رهبر بیشتر رویکرد به منجی، به قهرمان، به ابرمرد، به مرد راه، خلاصه به شخص و شخصپرستی ملحوظ است، در صورتی که در برترین رهبری بیشتر آرمان جهانبینی، اندیشه و امیدی بزرگ، مورد نظر است ...

رهبرپرستان هرکجا که رهبر هدایتشان کند روی مینهند.

عشق رهبر، توجه به هدف را در نظرشان بیمقدار میکند.

رهبرپرستی وسیلهای برای انحراف از هدف:

هرچه را که پیشوا یا رهبر بگوید یا بخواهد، چون او گفته است و خواسته است آن را میستایند نه آنکه چون آنچه را که گفته یا خواسته است به صلاح آنان است، و آنگاه شیفته و شوریدهحال پایکوبی و دستافشانی آغاز میکنند و آسیمهسر نغمه میسرایند که: رشتهای برگردنم افکنده دوست ...

در صورتی که جویندگان هدف رهبری و دنیای بهتر، شخص خاصی را در نظر ندارند. هرکس که بهتر بتواند آنان را به