یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٦٢ - روح در نهج البلاغه
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٥٦٢
٣. خطبه ١١٠ (وصف ملکالموت و اینکه قابل درک و توصیف نیست و خداوند به طریق اولی):
هل تحس به اذا دخل منزلًا ام هل تراه اذا توفی احداً؟ بل کیف یتوفی الجنین فی بطن امه؟ ایلج علیه من بعض جوارحها؟ ام الروح اجابته باذن ربها؟ ام هو ساکن معه فی احشائها؟ کیف یصف الهه من یعجز عن صفة مخلوق مثله؟ ٤. خطبه ١٦٣ (یذکر فیها عجیب خلقة الطاووس)، در اواخر پس از توصیف طیور و خصوصاً طاووس میفرماید:
و سبحان من ادمج قوائم الذرة و الهمجة الی ما فوقهما من خلق الحیتان و الفیلة و وأی علی نفسه ان لایضطرب شبح مما اولج فیه الروح الّا و جعل الحمام موعده و الفناء غایته [١].
٥. خطبه ١٨١:
اسهروا عیونکم و اضمروا بطونکم و استعملوا اقدامکم و انفقوا اموالکم و خذوا من اجسادکم فجودوا بها علی انفسکم و لاتبخلوا بها عنها.
٦. خطبه ٢١٣:
اللّهم اجعل نفسی اول کریمة تنتزعها من کرائمی و اول ودیعة ترتجعها من ودائع نعمک عندی.
[١]. در این خطبه ممکن است کسی بگوید که مقصود از روح، حیات است و اشارهای نشده به استقلال روح به اینکه بعد از بدن باقی است.