یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٤ - دنیای مذموم یا دنیا از نظر دین

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٧٤

باشند [١]. قرآن میگوید: ماتری فیخلق الرحمن من تفاوت، الذی احسن کل شیء خلقه، ربنا الذی اعطی کل شیء خلقه ثم هدی. شر بودن مخلوقات یا عدهای از مخلوقات فقط بنا بر بعضی از فلسفهها و آیینها قابل توجیه است که به دو مبدأ خیر و شر قائلند و شر را امری وجودی میدانند.

در قرآن موجودات عالم [را] به عنوان آیات حکمت و قدرت خداوند ذکر میکند، به بعضی از آنها قسم میخورد: والشمس و ضحیها ... حتی به مأکولات و مرکوبات قسم میخورد: والتین والزیتون، والعادیات ضبحاً، بلکه همه موجودات آیات و اسماء و صفات و مظاهر الهیاند، یعنی وجود فینفسه آنها نه وجود لغیرهشان این است.

حتی همین دنیا در عین اینکه دار فنا و عناء است باز بقا و راحت و سلامت در آن بیشتر است و به همین دلیل باقی است. اگر موجودی را فانی میکند، موجود دیگری را به وجود میآورد. به قول ناصرخسرو: