یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٧٢ - روحانیت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٥٧٢

که عقل را مخالط با بدن بدانیم.

روحانیت و بدبینی

میگویند نوعی بیماری روانی هست به نام «پارانوئیا» (جنون هراس از دیگران) که همه را رقیب، همه را دشمن، همه را حسود، همه را بدخواه و همه را کینهتوز خود میشمارد.

(دیباچهای بر رهبری، صفحه ٣٠٤) آیا مقدسین از روحانیین ما به چنین بیماری مبتلا نیستند؟

روحانیت

در کتاب دیباچهای بر رهبری، صفحه ٣٢٤، از کتاب گفتاری در باب استعمار، نوشته «امه سه زر» نقل میکند:

تمدنی که در حل مسائلی که ناشی از شیوه کار آن است فرو بماند، تمدنی منحط است.

تمدنی که بر حیاتیترین مسائل خود چشم فرو بندد، تمدنی مبتلاست.

تمدنی که بااصول خود ریاکاری کند، تمدنی مردنی است.

این اصل درباره همه واحدها و مؤسسات و سازمانهای مستقل صادق است و از آن جمله است سازمان روحانیت. اگر ما نفهمیم که مشکلاتی داریم و به اصطلاح نابینا باشیم نسبت به فرجام خود و فقط درباره زمان حال بیندیشیم که مثلًا امروز چه کسی مرجع باشد و چه کسی نباشد و یا بفهمیم و نتوانیم حل کنیم و یا بر حیاتیترین مسائل