یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣٦ - ربا - بیع دین به دین

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٤٣٦

اسماعیل بن عبدالخالق عن ابیعبداللَّه علیه السلام قال: قلت لابی عبداللَّه علیه السلام: انا نبعث بالدراهم، لها صرف، الی الاهواز فیشتری لنا بها المتاع ثم نبعث فاذا باعه وضع علیه صرفه فاذا بعناه کان علینا ان تذکر له صرف الدراهم فی المرابحة یجزئنا ذلک؟

فقال: لا، بل اذا کانت المرابحة فاخبره بذلک و ان کان مساومة فلا بأس.

ربا - بیع دین به دین

١. رساله سفته و سرقفلی، مسأله نهم:

سفتههای وعدهای که در بانکها یا غیر بانکها فروخته میشود در مقابل وجه نقد فروخته میشود و باید هم در مقابل وجه نقد فروخته شود، زیرا اگر در مقابل وجه نسیه و وعده فروخته شود بیع دین به دین شده و معامله باطل خواهد بود.

٢. وسیلة النجاة، احکام الدین، صفحه ٣٩٥:

لایجوز بیع الدین بالدین بان کان العوضان کلاهما دیناً قبل البیع کما اذا کان لاحدهما علی الآخر طعام کوزنة من حنطة و للاخر علیه طعام آخر کوزنة من شعیر فباع الشعیر الذی له علی الآخر بالحنطة التی للآخر علیه او کان لاحدهما علی شخص طعام و لآخر علی ذلک الشخص طعام آخر فباع ما له علی ذلک الشخص بما للآخر علی ذلک الشخص، او کان لاحدهما طعام علی شخص و للآخر طعام علی شخص آخر فبیع احد الطعامین بالآخر.

و اما اذا لمیکن العوضان کلاهما دیناً قبل البیع و ان صارا معاً او صار احدهما دیناً بسبب البیع کما اذا باع ماله فی ذمة الآخر