یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣٠ - ربا - تمدید قرض به وسیله بیع نسیئه - عینة

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٤٣٠

ربا - تمدید قرض به وسیله بیع نسیئه - عینة

١. تهذیب، جلد ٧، صفحه ٤٣، عدد ١٨٦:

اسماعیل بن عمر انه کان له علی رجل دراهم فرض علیه الرجل انه (ان ظ) یبیعه [١] بها طعاماً الی اجل فامر اسماعیل من سأله فقال: لا بأس بذلک. ثم عاد الیه اسماعیل فسأله عن ذلک و قال: انی کنت امرت فلاناً فسألک عنها فقلت: لابأس. فقال: ما یقولون فیها من عندکم قلت یقولون فاسد. قال: لاتفعله فانی اوهمت ...

٢. تهذیب، جلد ٧، صفحه ٤٨، عدد ٢٠٩:

عنه عن صفوان عن ابن مسکان عن لیث المرادی عن ابی عبداللَّه علیه السلام قال: سأله رجل زمیل لعمر بن حنظلة عن رجل تعین عینة الی اجل فاذا جاء الاجل تقاضاه، فیقول: لا واللَّه ما عندی ولکن عینی ایضاً حتی اقضیک. قال: لا بأس ببیعه.

٣. تهذیب، جلد ٧، صفحه ٥١، عدد ٢٢١:

عن عبدالرحمن بن الحجاج قال: سألت ابا عبداللَّه علیه السلام عن العینة فقلت: یأتینی الرجل فیقول اشتر المتاع و اربح فیه کذا و کذا، ارضیه علی الشیء من الربح فتراضی به ثم انطلق فاشتری المتاع من اجله لولا مکانه لم ارده ثم اتیه به فابیعه. قال: ما اری بهذا بأساً، لو هلک منه المتاع قبل ان تبیعه ایاه کان من مالک و هذا علیک بالخیار ان شاء اشتراه منک بعد ما تأتیه و ان شاء ردّه فلست اری به بأساً.