یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٢٠ - ربا

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ٤٢٠

تماثل مقداری این است که ربای قرضی را به این صورت در نیاورند.

رجوع شود به صفحه ٦٩٤.

٦٨. وسیلة النجاة، باب بیع السلف، مسأله ٤:

عدم جواز بیع ما اسلف فیه قبل حلول الاجل و جوازه بعده:

اذا اشتری [١] شیئاً سلفاً لمیجز بیعه قبل حلول الاجل لا علی البایع و لا علی غیره، سواء باعه بجنس الثمن الاول او بغیره و سواء کان مساویاً له او اکثر او اقل و یجوز بعد حلوله سواء قبضه او لمیقبضه علی البایع و علی غیره بجنس الثمن و مخالفه بالمساوی له او بالاقل او الاکثر ما لمیستلزم الربا، نعم لو کان المسلم فیه مما یکال او یوزن یکره بیعه قبل قبضه.

٦٩. وسیلةالنجاة، باب النقد و النسیئه، مسأله ٤:

حیلة للربا بان یبیع شیئاً نسیة و یشتریه باقل من الثمن نقداً.

انظر عدد ٣٣ و ٤٠ و ص ٣٤٠:

اذا باع شیئاً نسیة یجوز شرائه منه قبل حلول الاجل و بعده بجنس الثمن او بغیره، سواء کان مساویاً للثمن الاول او ازید منه او انقص و سواء کان البیع الثانی حالًا او مؤجلًا و ربما یحتال بذلک عن التخلص من الربا بان یبیع ...

اینجا این سؤال پیش میآید که چه فرق است میان سلف و نسیة، که در سلف بیع مال قبل از حلول اجل جایز نیست و در نسیه بیع مال قبل از حلول اجل ثمن جایز است؟ اگر گفته شود ملاک عدم جواز بیع قبل از قبض مبیع است، جواب این است که تصریح شده که در صورت حلول اجل ولو قبل از قبض جایز است مگر در مکیل و موزون، پس باید علت چیز دیگر باشد. رجوع شود به کتب مفصله مانند جواهر در این مسأله [٢].