یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٠٣ - دنیا از نظر دین
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٤، ص: ١٠٣
دنیا - منابع بحث
رجوع شود به یادداشتهای مربوط به طول امل و آرزو که تحت عنوان «آرزو» یاد شده و به ورقههای تزکیه نفس و ترک دنیا.
ایضاً رجوع شود به جلد ٢ کافی، صفحه ١٢٨ ... و به جلد پنجم محجة البیضاء، آخرین باب تحت عنوان باب ذم الدنیا.
ایضاً رجوع شود به ورقه مرگ برای بعضی زیبا و شیرین و برای بعضی کریه و تلخ است، اشعار مثنوی و تشبیه به مرغ در قفس که گاهی دورش [را] گلها و همجنسان گرفتهاند و گاهی دورش را گربهها گرفته است.
و وسائل، جلد ١، صفحه ٢٧٨ و ٢٧٩ و جلد ٢، صفحه ٥٣٥.
دنیا از نظر دین
منطقی هست به نام منطق زهد که دنیا ارزش ندارد، وقتی که باید از این دنیا رفت دیگر چه فرق میکند شیرین باشد یا تلخ، پیمانه که پر شود چه شیرین و چه تلخ، دنیا ظل زائل است، ما به منزله ضیف و مهمانی هستیم که شبی منزل کرده و صبحگاهان حرکت میکنیم. در آثار دینی این منطق زیاد دیده میشود و البته این منطق متممی دارد و آن اینکه آخرت باقی در پیش است، والّا اگر تنها به دلیل این باشد که دنیا فانی است نتیجه این نیست که پس هیچ ارزشی ندارد. اگر آخرتی در پیش است این منطق صحیح است که نباید آدمی فعالیت خود را متوجه دنیا کند ولی اگر آخرتی در پیش نیست به چه دلیل عدم فعالیت مطلق و تنها به زندگی پست [تن] دادن بر فعالیت و استفاده از مواهب زندگی ترجیح دارد؟ در اینجا نکته بزرگ و قابل توجهی هست و آن اینکه نتیجهای که از منطق زهد گرفته میشود معمولًا لاقیدی و بیاعتنایی به ثروت و عزت و سلطه است در دنیا و این از یک نظر یعنی از جنبه فردی و قطعنظر از وظیفه و تکلیفی که هرکس دارد درست است ولی در اینجا