راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٧ - كتاب آداب غذا خوردن

مى‌گويم: از طريق شيعه، رواياتى از قول پيامبر (ص) در كافى آمده است كه فرمود: «نان را محترم بشماريد، عرض كردند: يا رسول الله! احترام نان چگونه استي

فرمود: وقتى كه روى سفره گذاردند، نبايد منتظر چيز ديگرى بود.»«٣٢»

از پيامبر (ص) نقل شده است، فرمود «خدايا! نان را براى ما با بركت فرما و بين ما و او جدايى مينداز زيرا اگر نان نبود ما نماز و روزه نداشتيم و واجبات الهى را نمى‌توانستيم ادا كنيم.»«٣٣»

از آن حضرت (ص) است كه فرمود: «نان را گرامى بداريد، زيرا آنچه بين عرش تا زمين است و هر چه در آن است و بسيارى از مخلوقات در راه آن كار كرده‌اند.»«٣٤»

از آن بزرگوار است كه فرمود: «پيكر آدمى بر نان استوار است.»«٣٥»

ابو حامد مى‌گويد: «بنابراين، هر چه باعث دوام قوّت و توانايى بر عبادت گردد خير كثير است و شايسته نيست آن را كوچك شمارند، بلكه نبايد نان را به خاطر نماز هر چند وقت نماز فرا رسيده- در صورتى كه وقت نماز وسيع باشد- معطّل گذاشت.»

رسول خدا (ص) فرمود: «وقتى كه شام حاضر شد و وقت نماز عشاء نيز فرا رسيد، شام را پيش از نماز عشاء بخوريد.»«٣٦»

هر گاه نفس ميلى به غذا نداشت و در تأخير غذا زيانى نبود بهتر آن است كه نماز را مقدم بدارند، اما وقتى كه غذا حاضر شود و نماز را به پا دارند، تأخير غذا باعث سرد شدن آن و يا تشويش فكر شود، مقدم داشتن غذا- در صورت وسعت وقت نماز- بهتر است، چه نفس تاب و توان داشته باشد و يا نداشته باشد، چون اين خبر عام است و از طرفى چون غالبا قلب آدمى به غذاى سر سفره بى‌ميل نيست، هر چند گرسنه هم نباشد.