راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٦٣ - حقوق مسلمانان

ورزد و از اقدام در انجام حاجت او دريغ كند، ناچار به كسى كمك كند كه در آن مرتكب معصيت شود و مزدى هم نبرد.»«٨٦»

از ابو الحسن (ع) نقل شده است كه مى‌فرمود: «همانا براى خدا در زمين بندگانى است كه در برآوردن حوايج مردم مى‌كوشند. اينان در روز قيامت در امانند و هر كه مؤمنى را شاد كند خداوند در روز قيامت دلش را شاد سازد.»«٨٧»

امام صادق (ع) فرمود: «هر كه براى خدا در راه برآوردن حاجت برادر مسلمانش بكوشد خداوند عزّ و جلّ هزار هزار حسنه برايش مقرّر فرمايد كه بدان سبب خويشان و همسايگان و برادران و آشنايانش آمرزيده شوند و چنانچه كسى در دنيا به او احسانى كرده باشد، روز قيامت به شخص اولى گويند: به آتش درآى و هر كس را بيابى كه در دنيا به تو احسانى كرده است به اذن خدا خارج كن، مگر اين كه ناصبى (دشمن اهل بيت (ع)) باشد.»«٨٨»

و از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «رسول خدا (ص) مى‌فرمايد: كسى كه مؤمنى را يارى كند خداى تعالى هفتاد و سه گرفتارى را از او بردارد كه يكى در دنيا و هفتاد و دو تاى ديگر به هنگام گرفتاريهاى بزرگ است، يعنى (روز قيامت) هنگامى كه مردم به خود مشغولند.»«٨٩»

و از آن حضرت نقل شده است: «هر كس نسبت به برادر مؤمن گرفتار و تشنه كامش به هنگام بى‌تابى‌اش فريادرسى كند و او را از گرفتارى نجات دهد و در رسيدن به حاجتش او را يارى كند خداى عزّ و جلّ به سبب آن عمل، هفتاد و دو رحمت از جانب خود برايش مقرر گرداند كه يكى از آنها را بزودى (در اين دنيا) به او مرحمت كند و به سبب آن امر، زندگى او را اصلاح كند و هفتاد و يك رحمت ديگر را براى هراس و